ต่ำต้อยงั้นหรือ?
ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังไปทั่ว!
สายตาคู่แล้วคู่เล่ามองไปยังตี้หลงเซวียน ล้วนเต็มไปด้วยความดูถูก! ความเย่อหยิ่ง! ความเย็นชา!
และต่างก็คาดว่า ชายหนุ่มจากสกุลในเมืองที่แสนจะต่ำต้อยผู้นี้ จะมีท่าทีตื่นตระหนกด้วยคำตอบลนลาน
แต่สิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ ชั่วขณะต่อมา ตี้หลงเซวียนที่เหมือนตัวตลก กลับค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเซวียนหยวนหงเฮ่า!
ในแววตาหามีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อยไม่
มีแต่...การเหยียดหยามอย่างชัดแจ้ง!
"หากบอกว่าข้าเป็นคนต่ำต้อย เช่นนั้นทุกคนที่อยู่ที่นี่ ก็ได้แต่เรียกว่าโคลนตม แม้แต่คนก็ยังไม่นับเป็น"
ตี้หลงเซวียนเอ่ยปาก โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
คำพูดนี้หลุดออกมา เพียงชั่วพริบตา!
ทั่วทั้งบริเวณก็ตะลึงงันกลายเป็นรูปปั้น ราวกับหยุดหายใจ ราวกับถูกสะกดไว้
ใครเลยจะคิดว่าในวันมงคลสมรสวันนี้ จะได้เห็นการยั่วยุที่ดุดันถึงเพียงนี้!
และคนนอกที่มายั่วยุ ยังเป็นถึงผู้สืบทอดของสกุลเซวียนหยวนในอนาคตอย่างเซวียนหยวนหงเฮ่า
นี่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย?
"เจ้า มั่นใจว่าไม่ได้พูดผิดใช่หรือไม่ หากมั่นใจ เช่นนั้นข้าฆ่าเจ้า ก็ไม่นับว่าทำลายบรรยากาศ แต่กลับเป็นมงคลยิ่งใหญ่ เข้ากับงานดีแล้ว!"
เซวียนหยวนหงเฮ่าเองก็คาดไม่ถึง ว่าจะถูกคนนอกสกุลยั่วยุอย่างโอหังถึงเพียงนี้!
แม้อีกฝ่ายจะเป็นพี่ชายของหญิงที่ตนกำลังจะรับเข้ามา แต่นางก็หาได้อยู่ในสายตาตน!
วาจานี้ เผยเจตจำนงสังหารออกมาอย่างเต็มเปี่ยม!
เซวียนหยวนฉางชิงที่อยู่ด้านหลัง สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ ในวันมงคลสมรสของบุตรชายตนเอง กลับถูกดูหมิ่นด้วยวาจาเช่นนี้ ไม่เพียงแต่สกปรกหูบุตรชาย แต่ยังสกปรกหูตนเองด้วย