ในพริบตาเดียว ภาพเงาเขียวขจีถูกเปลวเพลิงร้อนระอุห่อหุ้ม เปลวเพลิงนี้คืออาคมปฐพี เพลิงเทพวิหคเพลิงของตี้หลงเซวียน พลังน่าสะพรึงกลัว!
พื้นดินถูกเผาจนแดงฉาน! อิฐปูพื้นแตกแหลกสลาย! เผยให้เห็นชั้นหินใต้ดิน ถูกเผาทีละชั้นจนขาวโพลน!
ปรมาจารย์ยุทธ์เซียนทั้งสามสิบคนที่อยู่ภายใน ทนไม่ไหวในทันที สีหน้าซีดเผือด พยายามอย่างยากลำบากใช้พลังจิตวิญญาณและค่ายกลค้ำจุน!
เซวียนหยวนเว่ยเห็นดังนั้น จำต้องแบ่งพลังส่วนหนึ่งออกมาคุ้มครองสามสิบคนนี้
แม้ว่าเขาจะเป็นขั้นกลางปฐพี แต่เมื่อเผชิญกับปีศาจอย่างตี้หลงเซวียน กลับไม่มีข้อได้เปรียบแม้แต่ในร่างธรรมปฐพีและอาคม เว้นเสียแต่ปราณเทพปฐพีที่หนาแน่นกว่าตี้หลงเซวียน!
แต่ในขณะนี้ ปราณเทพปฐพีของเซวียนหยวนเว่ย กำลังถูกเผาผลาญอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมกับการต่อต้านเพลิงเทพวิหคเพลิงและปกป้องปรมาจารย์ยุทธ์เซียนสามสิบคน!
ห้าสิบลมหายใจผ่านไป!
เซวียนหยวนเว่ยเงยหน้าส่งเสียงร้องโหยหวน ปราณเทพถูกผลาญอย่างหนัก ในที่สุดก็บาดเจ็บถึงร่างกาย
ปรมาจารย์ยุทธ์เซียนสามสิบคนที่อยู่ด้านหลังพลันตื่นตระหนกสุดขีด! ต่างรู้สึกเหมือนหัวของตัวเองกำลังจะถูกตัดกระเด็น!
ใครจะรู้ว่าในชั่วพริบตา ด้านหลังของพวกเขา เซวียนหยวนหงเฮ่ากลับส่งเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเช่นกัน!
ฟืด! แขนขวาของเขาถูกตัดขาดแล้ว!
ท่านปู่ ช่วยฉันด้วย!! แขนฉันขาดแล้ว!! ไอ้สารเลวเวรนี่ ถ้าแกแน่ก็ออกมาสิ!
เซวียนหยวนหงเฮ่าคำรามด้วยความโกรธ เจ็บจนถอยกรูด! เลือดพุ่งกระฉูดจากบาดแผลที่ถูกตัด!
เซวียนหยวนเว่ยซึ่งเดิมทีร่างกายบาดเจ็บแล้ว ได้ยินเสียงดังนั้น จิตใจสะดุ้งตกใจ รีบหันไปมองทันที เปลวไฟโทสะพลุ่งออกจากทุกทวาร!
แต่ในชั่ววินาทีที่หันหลังเผลอสตินี้เอง ตรงลำคอของเขา แสงเย็นเยียบวาบปรากฏ!