ทันทีที่เขาศักดิ์สิทธิ์ชิงชวนปรากฏขึ้น ก็สูงตระหง่านถึงสามจั้ง ล้อมเป็นวงแหวนคุ้มกันเซวียนหยวนเว่ย เซวียนหยวนหงเฮ่า และเซวียนหยวนฉางชิงไว้ตรงกลาง
แม้จะเทียบไม่ได้กับขุนเขาแท้จริงที่ยิ่งใหญ่ แต่อานุภาพกลับทรงพลังราวกับเชื่อมโยงกับผืนปฐพี ตั้งตระหง่านมิอาจสั่นคลอน!
ชั่วพริบตาต่อมา อสนีงูยักษ์ก็พุ่งชนเข้ากับทิวเขาสีเขียวคราม เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวทำให้ท้องพระโรงสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม! กำแพงทั้งสี่ด้านพังทลายลงถึงสามด้านโดยตรง!!
เศษฝุ่นและซากหินกระเด็นกระจาย!
แต่ทั้งหมดถูกขวางกั้นด้วยลานยุทธ์ปฐพี ภายในท้องพระโรงจึงไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย
ภายในเวลาเพียงสามลมหายใจ งูยักษ์คำรามก้อง! อสนีฟ้าคะนองระเบิดทั่วหล้า! ปราณกระบี่สาดซ่านกึกก้อง!
ส่วนทิวเขาสีเขียวครามยังคงตั้งตระหง่านไม่ไหวติง!
หลังจากปะทะกันสิบลมหายใจ ปราณเทพแห่งอสนีงูยักษ์ก็หมดสิ้น สาบสูญไปพร้อมกับปราณกระบี่ที่กรีดร้อง
ทิวเขาสีเขียวครามก็ถูกเซวียนหยวนเว่ยเก็บกลับไปด้วย!
สมาชิกตระกูลเซวียนหยวนที่เหลือล้วนถูกอาคมปฐพีกดข่มจนทรุดนั่งกับพื้นหมดสภาพ ในลานยุทธ์ปฐพี การเผชิญหน้ากับการปะทะของสองอาคมปฐพีโดยตรง แม้แต่ปรมาจารย์ยุทธ์เซียนก็ยังไม่อาจทานทนแรงกดดันที่ปั่นป่วนเช่นนี้ได้
นักรบจำนวนมากอาเจียนเป็นเลือดไม่หยุด ระดับปรมาจารย์ยุทธก็มีสีหน้าซีดเซียว!
เซวียนหยวนเว่ยมีสีหน้าดำทะมึน ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ตี้หลงเซวียน พูดว่า: "เจ้าคือใครกันแน่? เพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว ถึงกับมาเป็นศัตรูกับตระกูลเซวียนหยวนของข้า มันคุ้มกันรึ!"
"ถึงเจ้าเป็นยุทธ์เซียนแล้วจะทำอะไรได้! ตระกูลเซวียนหยวนของข้ามียุทธ์เซียนสองคน เจ้าจะสู้ไหวหรือ!"