เซวียนหยวนฉางชิงได้ฟังก็ตื่นตะลึงถึงขีดสุด!
ตอนนี้ถึงได้รู้ว่า ทำไมปีนั้นเทียนเฟิ่งเพิ่งเกิด ปู่ย่าทวดที่เงียบหายไปหลายสิบปี จู่ ๆ ก็ส่งเสียงลับแจ้งข่าวถึงบิดาเซวียนหยวนเว่ย
เซวียนหยวนเว่ยทราบข่าว ก็ดีใจรีบอุ้มเซวียนหยวนเทียนเฟิ่งไปยังลานเร้นที่บรรพชนฝึกบำเพ็ญ
หนึ่งวันต่อมา หน้าประตูลาน เด็กน้อยเซวียนหยวนเทียนเฟิ่งนอนในผ้าห่อตัว มีแผ่นกระดาษวางบนร่างเพิ่มมาหนึ่งใบ
ข้างบนเขียนว่า เทียนเฟิ่งคือความหวังแห่งอนาคตของตระกูลเซวียนหยวน ให้ตระกูลมอบทรัพยากรฝึกบำเพ็ญทั้งหมดแก่เร่งรุดนางเติบใหญ่
หลังจากนั้น เซวียนหยวนเทียนเฟิ่งก็กลายเป็นยอดผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกให้ความสำคัญยิ่งกว่าเซวียนหยวนหงเฮ่า!
บัดนี้เซวียนหยวนฉางชิง! เซวียนหยวนหงเฮ่า! และปรมาจารย์ยุทธ์เซียนแห่งตระกูลเซวียนหยวนอีกสามสิบคน ถึงได้รู้ความจริง
ที่แท้ ปีนั้นที่ถูกอุ้มออกมาจากลานเร้น ไม่ใช่เซวียนหยวนเทียนเฟิ่งอีกแล้ว แต่เป็นบรรพชนเซวียนหยวนเจวี๋ยที่ย้ายวิญญาณเปลี่ยนร่าง!
ตรงหน้า ดูราวเด็กหญิงอายุสิบขวบที่งามราวกับปั้นแต่ง ผิวขาวผ่อง ปากแดง ฟันเรียว แท้จริงแล้วคือ... สัตว์ประหลาดชราอายุร้อยห้าสิบปี!
ตี้หลงเซวียนสำรวจดูเซวียนหยวนเจวี๋ยตรงหน้า หาได้กลัวเกรงมากนัก
อีกฝ่ายจะสะสมประสบการณ์ฝึกบำเพ็ญมาร้อยกว่าปี แล้วจะเป็นเช่นไร?
เซวียนหยวนเจวี๋ยในยามนี้ก็เป็นเพียงปรมาจารย์นักรบขั้นห้า จะทำอันตรายตนได้สักเท่าใด?
"มีดีพอประมือข้าหรือ?"
เขาเอ่ยถามเรียบเย็น
เซวียนหยวนเจวี๋ยส่ายหน้า "ข้าเองไม่มีทางสู้ได้ แต่หากเราช่วยกันลงมือ ถึงสังหารเจ้าไม่ได้ ก็สังหารหญิงนี่ของเจ้าแน่"
นางยกมือเล็กขาวนวลดุจเด็กทารก ชี้ไปทางหลิ่วเจียงเสวี่ยที่นั่งสมาธิหลับตา