ทั้งสามคนโดยสารรถยนต์โรลส์-รอยซ์ของตระกูลจ้าว มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลจ้าวในนครหลวงได้อย่างรวดเร็ว
ฐานหลักของตระกูลจ้าวอยู่ที่นครหลวง แต่ก็มีทรัพย์สินมากมายในเขตเหอตงเช่นกัน
ส่วนจ้าวหลิงหลงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่เหอตง รับผิดชอบดูแลบริษัทในเครือ จึงสนิทสนมกับเหยียนวั่นเฟยมาก
หลังจากทั้งสามลงจากรถ จ้าวหลิงหลงก็พูดอย่างนอบน้อมว่า "คุณตี้ นี่คือคฤหาสน์เก่าของตระกูลจ้าว เชิญเข้าไปช่วยรักษาฉันหน่อยเถอะ"
"ไปเถอะ เสร็จแล้วฉันต้องกลับลั่วตูต่อ"
ตี้หลงเซวียนไม่ได้คิดจะอยู่ต่อที่นครหลวง
เหอเฟยเฟยกลับมองไปรอบ ๆ อย่างสนใจใคร่รู้ บ้านพักส่วนตัวของตระกูลมหาเศรษฐีระดับนี้ เธอเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
พอเข้าไปข้างใน เหอเฟยเฟยจึงเข้าใจถึงสิ่งที่เรียกว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของตระกูลมหาเศรษฐี
ทิวทัศน์ภายในซับซ้อนลดหลั่นกันไป ต้นไม้ดอกไม้หายากที่หาดูได้ยากยิ่งภายนอก แม้แต่ต้นสนแต่ละต้นก็คัดเลือกสายพันธุ์พิเศษอย่างดี
เพียงแต่ยังเดินไปไม่ถึงที่พักของจ้าวหลิงหลง ก็เห็นชายชราในชุดลำลองเดินเร็ว ๆ ตรงเข้ามา
"คุณหนู ดีใจที่ได้พบท่าน นายท่านให้คุณหนูไปพบสักหน่อย"
"ลุงเหอ พ่อเรียกฉันไปมีธุระอะไรหรือ"
จ้าวหลิงหลงถามด้วยท่าทีสงสัย แต่แท้จริงแววตาวิบวับ
เธอรู้ดีอยู่แล้วว่าเมื่อกลับมา พ่อต้องอยากพบเธอแน่นอน
"เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่ทราบ แต่ถ้าคุณหนูไม่ไปเดี๋ยวนั้น นายท่านเกรงว่าคงจะโกรธ..."
พ่อบ้านชราเหอซงยิ้มเจื่อน ๆ
จ้าวหลิงหลงได้แต่มองไปทางตี้หลงเซวียน "คุณตี้ ถ้าอย่างนั้นคุณไปกับฉันหน่อยไหม จะได้รู้จักกับพ่อของฉัน"