หลี่ชวีชิงมองดู ยิ่งสิ้นหวังถึงขีดสุด!
ถึงตอนนี้เพิ่งรู้ว่าตนไปยั่วยุผู้ใดเข้า
แต่นางไม่มีทางถอยใด ๆ เหลือแล้ว
ทุกสิ่งล้วนนางหาเอง
สุดท้ายหลี่ชวีชิงมองไปทางหลี่ไท่จิ่นด้วยความรู้สึกผิดเต็มใจ
“พ่อ หนูผิดไปแล้ว หนูก่อภัยใหญ่หลวงไว้ ขอท่าน… ช่วยหนูสักครั้งเถิด หนูไม่อยากตาย หนูจะใช้ช่วงชีวิตที่เหลือชดใช้ทั้งหมดนี้!”
หลี่ไท่จิ่นเจ็บจนทนแทบไม่ไหว ตอนนี้เพิ่งตระหนักชัดเจนว่า ตนตามใจและโอ๋หลี่ชวีชิงมากเกินไป จนทำให้นางไร้กฎเกณฑ์
แต่ตอนนี้จะดุด่าว่าไรก็สายไป
เขาทำได้เพียงตะโกนว่า “คุณตี้ ข้าขอมอบทรัพย์สินห้าแสนล้านแก่ท่าน ท่านสามารถให้ผู้ว่าการเป็นพยานได้ ข้าไม่มีวันผิดคำ! ข้าขอเอาชีวิตเป็นประกัน!”
คนตระกูลหลี่ที่เหลือได้ยิน ต่างผ่อนคลายลงเล็กน้อย พากันมองไปที่ตี้หลงเซวียน
“ผู้ว่าการ ท่านยินดีเป็นพยานหรือไม่”
ตี้หลงเซวียนมองไปทางสวีเซิ่งหัว
สวีเซิ่งหัวเห็นแววตาละห้อยของหลี่ไท่จิ่น ได้แต่ส่งไมตรีตามน้ำ พยักหน้าพลางว่า “คุณตี้ ข้าขอรับหน้าที่ หากท่านไว้วางใจข้า เรื่องนี้ข้าจะดูแลจนจบ กำกับตระกูลหลี่ชำระหนี้ห้าแสนล้านให้เสร็จสิ้น”
“ดี ขอบคุณมาก”
ตี้หลงเซวียนกล่าวเรียบ ๆ
จากนั้นเขายกมือขึ้น คว้าไปกลางอากาศ!
ปราณกระบี่บนตัวหลี่ไท่จิ่นและคนตระกูลหลี่ รวมทั้งหลี่ชวีชิง อันตรธานหายวับไป
ทุกคนรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นทันที
แต่ต่อมา อีกประโยคของตี้หลงเซวียน กลับทำให้คนตระกูลหลี่แทบสิ้นสติ!