พร้อมกับคำพูดของตี้หลงเซวียนที่เอ่ยออกมา เสียงทั้งหมดในห้องรับแขก ราวกับถูกผนึกเอาไว้!
ความเงียบสงัดมาเยือน!
จ้าวหลิงหลงยืนนิ่งงันไปหลายวินาที แล้วจึงรีบโค้งคำนับ "คุณตี้ ตระกูลจ้าวของเราผิดไปแล้ว ขอให้คุณเข้าใจด้วย อย่าได้โกรธเคืองเลย!"
"สายไปแล้ว ข้ามาด้วยความหวังดี แต่ตระกูลจ้าวของเจ้ายั่วยุข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าอดทนมาหลายครั้งแล้ว"
น้ำเสียงของตี้หลงเซวียนเย็นเยียบถึงขีดสุด
ราวกับเป็นคำตัดสินที่ไม่มีใครสั่นคลอนได้!
จ้าวหลิงหลงได้ฟังก็ใจหายวาบ!
แต่ไม่นานจ้าวเหิงซิงก็หัวเราะเย็นชา "ข้าเคยเห็นคนไม่กลัวตาย แต่ไม่เคยเห็นคนไม่กลัวตายแบบนี้มาก่อน ใครก็ได้ลากมันออกไปตีขาหักทั้งสองข้างที!"
นอกห้องรับแขก บอดี้การ์ดชุดดำสี่นายที่รอคำสั่งอยู่ พุ่งเข้ามาในชั่วพริบตา
ทั้งสี่ล้วนเป็นอดีตทหารรบ ร่างกำยำ แข็งแกร่ง เชี่ยวชาญการต่อสู้
ทันทีที่ทั้งสี่พุ่งเข้ามา ก็รุมเข้าหาตี้หลงเซวียน!
เพียงชั่วพริบตา โดยที่ไม่มีใครเห็นว่าตี้หลงเซวียนลงมืออย่างไร สี่คนนั้นก็กระอักเลือดปลิวออกมานอกห้องรับแขก กระแทกลงบนทางเดินด้านนอก!
จ้าวเหิงซิงตาแข็งค้างไปชั่วขณะ!
จ้าวหวนอวี่ถึงกับหรี่ตาลง
ทั้งสองต่างรู้สึกได้ว่า ตี้หลงเซวียนเบื้องหน้านี้ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นนักบำเพ็ญเพียร
ส่วนหลี่เป่าหลัวนั้น กลับยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย มองดูตี้หลงเซวียนด้วยความสนใจ
แต่ถึงแม้ทั้งสามจะประหลาดใจ ทว่าสายตาและใบหน้ากลับไร้ซึ่งความหวาดกลัว
เพราะยังไงก็เป็นทายาทสายหลักของตระกูลใหญ่ระดับสูงสุด