สหรัฐอเมริกา เมืองบอสตัน
เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด
ต้วนฉุนจิ่นนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ เขาสวมชุดอยู่บ้านผ้าไหมสีดำเนื้อดี ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด เผยให้เห็นลูกกระเดือกที่เด่นชัด
บนโต๊ะหนังสือมีจอภาพสามเครื่องแสดงกราฟหุ้นแตกต่างกันออกไป ขอบเอกสารทุกแผ่นวางขนานกับขอบโต๊ะอย่างสมบูรณ์แบบ ชั้นหนังสือเต็มไปด้วยหนังสือหายากหลากหลายประเภท ตั้งแต่ดาราศาสตร์อันลึกลับไปจนถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นเฉพาะกลุ่ม แบ่งหมวดหมู่ไว้อย่างเป็นระเบียบ
มุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์มีสัญลักษณ์ข้อความส่วนตัวในเว็บบอร์ดกะพริบไม่หยุด
เขาคลิกเข้าไปดู
เป็นคำขอเป็นเพื่อนจากบัญชีร้างบัญชีหนึ่ง พร้อมข้อความแนบที่น่ารังเกียจเกินบรรยาย
【พี่ชาย ได้ยินว่ากล้ามท้องของพี่เหมือนข้าวโพดเลย อยากกอดแล้วแทะจัง】
【พี่ชาย ห่วงรัดต้นขาบีบจนเจ็บไปหมดแล้ว หยดน้ำมันหล่อลื่นสักหน่อย ช่วยแกะให้หน่อยได้ไหม】
【ฉันมีเงิน มีหน้าตา แถมยังคัพ 34C คบกันออนไลน์ไหม หวานเจี๊ยบเลยนะ】
แววตาของต้วนฉุนจิ่นเย็นชาลง
เขาเกลียดการเข้าหาแบบฉาบฉวยราคาถูกที่สุด ตัวหนังสือลามกหยาบคายทำให้เขารู้สึกราวกับหน้าจอสกปรกไปด้วย
เขาเลื่อนเมาส์ เตรียมคลิก “ปฏิเสธและบล็อก” ทันใดนั้นก็มีข้อความยืนยันอีกข้อความเด้งขึ้นมา
【ถ้ายังไม่ตอบอีก จะยัดจุ๊บใส่ปากเธอเลย】
นิ้วของต้วนฉุนจิ่นหยุดค้างบนเมาส์
“ถ้ายังไม่ตอบอีก”
“ยัดจุ๊บใส่ปากเธอ”
อ่านดูดี ๆ ยังมีคำว่า “จุ๊บ” ด้วย เรียงคำผิดไปหมด
มือเขาสั่น เมาส์เคลื่อนพ้นปุ่ม “ปฏิเสธ” ไปคลิกปุ่ม “ยอมรับ” แทน
หน้าต่างสนทนาปรากฏขึ้นทันที
ต้วนฉุนจิ่นเคาะแป้นพิมพ์ ส่งเครื่องหมายคำถามไป
ดี：【？】
อีกฝ่ายตอบกลับทันที
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【จุ๊บแก้มพี่หนึ่งที】
ดี：【คิดไว้หรือยังว่าจะฝังไว้ที่ไหน】
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【คิดไว้แล้ว ฝังไว้ในผ้าห่มพี่ไง】
ดี：【คุณเป็นใคร】
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【ฉันเป็นแฟนในอนาคตของพี่ไง~】
“หึ” ต้วนฉุนจิ่นแค่นหัวเราะเสียงต่ำ
ช่วงนี้คุณลุงใหญ่พ่ายแพ้หลายครั้งติด ๆ กันในการประชุมคณะกรรมการตระกูล คงร้อนใจจนถึงขั้นส่งผู้หญิงไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแบบนี้มาหยั่งเชิงเขา คิดว่าพูดจาลามกหยาบโลนไม่กี่คำแล้วจะล้วงไพ่ในมือเขาออกมาได้หรือไง
เดิมทีเขาตั้งใจจะทำลายบัญชีร้างนี้ทิ้งไปเสีย
แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ เขาอยากรู้ว่าสุนัขที่คุณลุงใหญ่หามานั้นจะไร้ยางอายได้ถึงขั้นไหน
ดี：【ส่งรูปมา】
-
เมืองเอ หอพักหญิง
จางซีมองตัวอักษรสี่คำที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอแล้วเลิกคิ้ว
อยากได้รูปเหรอ มาได้ถูกจังหวะพอดี
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【พี่ชายใจร้อนจังเลย แต่ดูรูปต้องเสียเงินนะ】
ติ๊ง
ดี：【บัญชี】
เว็บบอร์ดไม่มีฟังก์ชันโอนเงิน เขาขอบัญชีก็เป็นเรื่องปกติ แต่จางซีไม่มีบัญชีนิรนามในต่างประเทศ หากให้ไปก็เท่ากับเปิดเผยชื่อจริงของเธอ
ให้บัญชีปลอมก็เหมือนบอกอีกฝ่ายว่าเธอกำลังระแวงอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอจนกรอบจนเหลือแค่ชีวิตเดียวแล้ว
เสี่ยงเพื่อความมั่งคั่ง เธอยังต้องตามเงินที่หลิวเหมิงถูกโกงไปนับสิบล้านคืนมา ใช้บัตรของคนอื่นเธอไม่วางใจ
จางซีเปิดลิ้นชัก ค้นเอาบัตรธนาคารที่คุณย่าเคยให้มา เงินเก็บหลายแสนของคุณย่าถูกนำไปจ่ายค่าเล่าเรียนให้เธอในปีนี้ แม้แต่ซิมโทรศัพท์ที่ผูกกับบัตรก็ยกให้จางซีด้วย
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【ธนาคารเอ็กซ์ 622700332145XXXX ชื่อบัญชี หวงซี่เฟิ่ง】
ส่ง
-
ต้วนฉุนจิ่นมองชุดตัวเลขกับชื่อที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
หวงซี่เฟิ่ง
ชื่อบ้านนอกชะมัด
คนที่คุณลุงใหญ่หามาโง่จนไม่คิดปลอมตัวเลยหรือไง ใช้บัญชีที่ยืนยันตัวตนในประเทศตรง ๆ เนี่ยนะ
หรือว่านี่จะเป็นการหยั่งเชิงกลับแบบหนึ่ง จงใจโยนตัวตนจริงมาให้เขาสืบ แล้วหลอกให้เขาตกหลุมพรางอีกชั้น
ต้วนฉุนจิ่นกดปุ่มอินเตอร์คอมทองเหลืองบนโต๊ะ
“ตรวจสอบบัญชีในประเทศบัญชีหนึ่ง ธนาคารเอ็กซ์ ชื่อบัญชีหวงซี่เฟิ่ง ส่งภาพหน้าจอไปให้แล้ว”
เขาปล่อยมือ
สุนัขโดเบอร์แมนสีดำสนิทตัวมหึมาที่สูงเกินหนึ่งเมตรตรงไหล่ ลุกขึ้นจากพรมข้าง ๆ แล้วเดินมาหยุดข้างขาเขา ส่งเสียงครางต่ำ ๆ ในลำคอ
ต้วนฉุนจิ่นยื่นมือไปลูบไล้แนวกล้ามเนื้อบนแผ่นหลังของมัน
ปลายอีกด้านของอินเตอร์คอมทองเหลืองเชื่อมต่อกับห้องชุดขนาดใหญ่ชั้นล่าง ซึ่งมีแม่บ้าน คนขับรถ พ่อครัว และผู้ช่วยอาศัยอยู่ ต้วนฉุนจิ่นให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวในพื้นที่ของตน ทุกคนจึงเข้าไปยังชั้นบนสุดได้ตามตารางเวลาทำงานที่กำหนดไว้เท่านั้น
ไม่ถึงห้านาที หน้าจอฝั่งซ้ายก็กะพริบ มีไฟล์เข้ารหัสส่งเข้ามา
ต้วนฉุนจิ่นคลิกเปิด
หวงซี่เฟิ่ง หญิง อายุ 75 ปี...
ภาพบนบัตรประชาชนเป็นหญิงชราผมขาวแซมดำ ยิ้มแย้มแต่แววตาเฉียบคม ดูก็รู้ว่าเป็นคนแข็งแกร่งเอาเรื่อง
ประวัติไม่มีอะไรซับซ้อน หย่าร้างตอนอายุ 52 ปี ทะเบียนบ้านก็สะอาด มีลูกชายเพียงคนเดียว ส่วนลูกชายกับลูกสะใภ้ก็มีลูกชายอีกคนหนึ่ง
แววตาต้วนฉุนจิ่นฉายความเบื่อหน่ายวูบหนึ่ง
อีกฝ่ายต้องไม่ใช่หญิงชราอายุเจ็ดสิบกว่าแน่ ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะใช้ชื่อจริง คุณลุงใหญ่เลอะเลือนจริง ๆ ถึงได้หาคนแบบนี้มาจัดการเขา
สู้ไปทำอะไรสักอย่างในห้องทดลองเคมีของเขายังจะดีกว่า แต่เขาก็ไม่รังเกียจที่จะเสียเวลาสักหน่อย ดูว่าอีกฝ่ายอุตส่าห์หาบัญชีของเขาจนเจอแล้วจะเล่นลูกไม้อะไรได้อีก
เขาสลับหน้าจอไปเข้าสู่บัญชีธนาคารสวิสในต่างประเทศ แล้วกรอกหมายเลขบัตรของหวงซี่เฟิ่ง
นิ้วกดปุ่มเอ็นเทอร์
-
“ครืด—”
โทรศัพท์มือถือที่จางซีวางไว้บนโต๊ะสั่นขึ้นมาครั้งหนึ่ง
เธอวางกาแฟอเมริกาโน่เย็นที่ช่วยให้ตาสว่างลง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หน้าจอแสดงข้อความจากธนาคารว่าบัตรเสริมได้รับเงินแล้ว
【ธนาคารเอ็กซ์】บัญชีที่ลงท้ายด้วย XXXX ได้รับเงินโอนระหว่างประเทศ 10,000.00 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเวลา 04:12 น. คิดเป็นเงินหยวนประมาณ 71,500.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน 71,502.50 หยวน
รูม่านตาของจางซีหดวูบ
หนึ่งหมื่นดอลลาร์
ให้เงินจริงเหรอ ไม่ใช่มิจฉาชีพเหรอ
ไม่สิ! เธอปฏิเสธความคิดนี้ทันที
หลิวเหมิงถูกโกงไปตั้งสิบล้าน เงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์นี้แทบไม่ต่างอะไรจากเศษเงินสำหรับมิจฉาชีพ นี่เป็นการลงทุนล่อเหยื่อในช่วงต้นของแผนหลอกให้รักแล้วเชือดชัด ๆ ให้ความหวานนิดหน่อยก่อน ปั้นภาพลักษณ์หนุ่มหล่อรวยล้นฟ้า รอให้เหยื่อติดกับจนถอนตัวไม่ขึ้น แล้วค่อยเอาคืนทั้งต้นทั้งดอก
แต่เงินเข้าบัญชีเธอแล้ว ก็เหมือนขนมแป้งหมั่นโถวโยนให้หมา ไม่มีทางได้คืน
เงินหยวนเจ็ดหมื่นกว่าถ้าแบ่งครึ่งกัน ก็พอช่วยสมทบค่าเล่าเรียนปีหน้าได้สักส่วนหนึ่ง
รับเงินแล้วก็ต้องมอบความสุขทางอารมณ์ให้อีกฝ่าย เขาอยากได้รูป เธอก็ส่งให้
ถ่ายส่งไปสักรูปดีไหม
ไม่ได้ เจอเหยื่อชั้นดีที่ควักเงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์ออกมาได้ในพริบตา รูปต้องสะดุดตาพอ และต้องไม่ดูราคาถูกด้วย
เธอถอดเสื้อยืดตัวโคร่งออก ข้างในเป็นเสื้อสายเดี่ยวผ้าไหมสีดำสายเล็ก เนื้อผ้ามีน้อยและแนบไปตามส่วนโค้งเว้า
กลับไปนั่งหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ
หอพักจมอยู่ในความมืด มีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สาดลงบนใบหน้าของเธอ
เธอยกโทรศัพท์ขึ้น เลื่อนกล้องลงต่ำ ถ่ายให้เห็นเพียงครึ่งใบหน้า
ผิวขาวเย็นตาเมื่ออยู่ใต้แสงสีน้ำเงินอมม่วง ดูเนียนแน่นราวเครื่องเคลือบจนเกือบชวนให้รู้สึกผิดปกติ
แนวสะบักตรงเรียบ เส้นไหปลาร้าคมชัด สายเสื้อสีดำเส้นเล็กกดลงบนผิวขาวผ่อง ยิ่งขับให้สีตัดกันชัดเจน ต่ำลงไปคือร่องอกลึกที่ผ้าไหมแทบปกปิดเอาไว้ไม่มิด
ยังไม่พอ
จางซีมองกล้อง แย้มริมฝีปากแดง ปลายลิ้นสีชมพูโผล่ออกมาเล็กน้อย แตะขอบริมฝีปากล่างเบา ๆ
แชะ
กดส่ง
ดี：【ลิ้นสวยดี】
จางซีเห็นข้อความนี้แล้วขนลุกซู่แทบพร้อมใจกันลุกขึ้นยืน
เธอสูดหายใจลึก พิมพ์ตอบ
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【พี่ชอบก็ดีแล้วค่ะ】
ดี：【หมาที่บ้านฉันชอบกิน ตัดมันออกมาให้ได้ไหม】