รูมเมตคบหนุ่มออนไลน์เป็นทายาทมหาเศรษฐีหรือไง? เขาเรียกฉันว่าเบบี๋

ตอนที่ 3 ตั๋วเครื่องบินราคาแสน

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ดี:【หมาที่บ้านฉันชอบกิน ยอมให้ฉันตัดลิ้นเธอมาให้มันกินไหม?】

จางซีจ้องข้อความบนหน้าจอ แผ่นหลังพลันเย็นวาบขึ้นมา หรือเป้าหมายที่นักต้มตุ๋นใช้ฝึกให้เชื่อฟังจะลดระดับจากคนมาเป็นหมาแล้ว?

แต่จะถอยตอนนี้ไม่ได้ เงิน 10,000 ดอลลาร์สหรัฐยังไม่พอให้เขาได้แทะฟันด้วยซ้ำ ส่วนเงิน 10 ล้านหยวนของหลิวเหมิง เธอต้องแบ่งมาให้ได้ 5 ล้าน

เธอวางมือทั้งสองลงบนแป้นพิมพ์ ปลายนิ้วพลิ้วไหว

เทปกาวถอนขนขาเธอ:【ลิ้นฉันมีไว้ให้คุณกินคนเดียว คุณเป็นหมาหรือไง?】

-

อีกฟากของสายอินเทอร์เน็ต

ต้วนฉุนจิ่นมองประโยคย้อนถามที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ปลายลิ้นไล้เขี้ยวแหลมคม ก่อนจะหัวเราะออกมา

กล้าด่าเขาว่าเป็นหมาเชียว

เหยื่อล่อที่ลุงใหญ่หาให้คราวนี้ช่างไม่เหมือนใคร ปกติผู้หญิงที่ถูกส่งขึ้นเตียงเขา ไม่ก็หวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่ก็แสร้งทำเป็นถือตัว แต่พอหมาพุ่งเข้าใส่ก็มักจะกรีดร้องจนเสียงหลง

“คุณยาย” คนนี้กลับเล่นทั้งคำหยาบและคำยั่วโมโหได้คล่องมือทีเดียว

เขาไม่ได้พิมพ์ตอบ แต่สลับออกจากหน้าจอแล้วกดโทรศัพท์ภายในไปหาผู้ช่วย

“จองตั๋วเครื่องบินหนึ่งใบ จากเมืองเอไปบอสตัน เที่ยวบินที่ใกล้ที่สุด ชั้นหนึ่ง ข้อมูลผู้โดยสารใช้บัญชีที่เพิ่งส่งให้คุณ”

“ได้ครับ คุณต้วน”

หนึ่งนาทีต่อมา

ข้อความสองรายการเด้งขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของจางซีติด ๆ กัน

รายการแรกเป็นพิกัดจีพีเอสที่ระบุตำแหน่งได้อย่างแม่นยำ

ดี:【ได้ มาสิ】

รายการที่สองเป็นภาพหน้าจอตั๋วเครื่องบินอิเล็กทรอนิกส์

หมายเลขเที่ยวบิน: ซีเอ็กซ์812

เวลาออกเดินทาง: อีก 12 ชั่วโมง

ชั้นโดยสาร: ชั้นหนึ่ง

ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน บอสตัน

ผู้โดยสาร: หวงซี่เฟิ่ง

ขณะเดียวกัน โทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความยืนยันการจองตั๋วเครื่องบินเด้งขึ้นมาไม่หยุด

เธอจ้องตั๋วใบนั้น ลมหายใจชะงักไปชั่วขณะอย่างห้ามไม่อยู่

ตั๋วชั้นหนึ่งเที่ยวบินระหว่างประเทศที่ออกเดินทางในอีก 12 ชั่วโมง ราคาขาเดียวเกือบ 100,000 หยวน อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะถามว่าเธอมีหนังสือเดินทางหรือวีซ่าหรือเปล่า กลับโยนตั๋วใส่หน้าเธอทันที

ที่น่ากลัวที่สุดคือ อีกฝ่ายใช้เพียงบัญชีธนาคารบัญชีเดียวก็ตรวจสอบข้อมูลหนังสือเดินทางของคุณย่าเธอได้ภายในเวลาไม่กี่สิบนาที แถมยังซื้อตั๋วโดยยืนยันตัวตนด้วยหมายเลขโทรศัพท์ได้ถูกต้องแม่นยำ

ต่อให้เป็นหญิงชราวัย 70 กว่า อีกฝ่ายก็ไม่รังเกียจด้วย!

อิทธิพลที่ทำได้ทุกอย่างราวกับมีมือปิดฟ้าบังตะวันเช่นนี้ ไม่ใช่แก๊งต้มตุ๋นทางโทรศัพท์กระจอก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะมีได้ คนชั้นสูงจะเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวใครตามใจชอบก็ได้งั้นเหรอ?

หลิวเหมิงยัยโง่นั่นไปคบหาทางออนไลน์กับตัวประหลาดระดับไหนกันแน่!

จางซีกดเปิดพิกัดจีพีเอส

แผนที่เปลี่ยนหน้า หมุดสีแดงปักลงบนอพาร์ตเมนต์หรูระดับสูงแห่งหนึ่งในย่านแบ็กเบย์ของบอสตัน ที่นั่นเป็นแหล่งรวมของตระกูลเก่าแก่ผู้มั่งคั่งและยักษ์ใหญ่ทางการเงินหน้าใหม่ ที่ดินทุกตารางนิ้วมีราคามหาศาล

เธอกดเปิดภาพหน้าจอตั๋วเครื่องบินอีกครั้ง

จะให้บินไปน่ะไม่มีทาง แต่ถ้าปล่อยให้เงินค่าตั๋ว 100,000 หยวนสูญเปล่า จางซีคงเหมือนถูกพรากชีวิตไปเลย

เธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาทันที แล้วโทรไปยังสายด่วนบริการลูกค้าสมาชิกวีไอพีตามข้อมูลสายการบินบนตั๋วอิเล็กทรอนิกส์

“สวัสดีค่ะ ที่นี่สายด่วนวีไอพีสายการบินซีเอ็กซ์ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?” เสียงหวานของพนักงานบริการดังขึ้น

จางซีกระแอมเล็กน้อย พยายามทำเสียงให้สงบนิ่งที่สุด “สวัสดีค่ะ ฉันมีตั๋วชั้นหนึ่งเที่ยวบินไปบอสตันในอีก 12 ชั่วโมง หมายเลขเที่ยวบินซีเอ็กซ์812 ผู้โดยสารชื่อหวงซี่เฟิ่ง ตอนนี้กำหนดการเดินทางของฉันเปลี่ยนไป ต้องการขอคืนตั๋วค่ะ”

“ได้ค่ะ คุณหวง กรุณารอสักครู่นะคะ กำลังตรวจสอบให้ค่ะ” เสียงพนักงานกดแป้นพิมพ์ดังแว่วมา “พบข้อมูลแล้วค่ะ ตั๋วของคุณเป็นตั๋วชั้นหนึ่งราคาเต็ม จึงเข้าเกณฑ์รับเงินคืนเต็มจำนวน ยืนยันยกเลิกการเดินทางและขอคืนตั๋วไหมคะ?”

ดวงตาของจางซีพลันเป็นประกายวาววับ หัวใจเต้นรัว “ยืนยันค่ะ แต่ขอถามหน่อยได้ไหมคะว่าเงินคืนโอนเข้าบัตรเดบิตในประเทศอีกใบที่ฉันระบุได้หรือเปล่า? ฉันเปลี่ยนบัตรแล้วค่ะ”

ขอแค่พนักงานตอบว่า “ได้” เงิน 100,000 หยวนนี้ก็จะเข้ากระเป๋าอย่างปลอดภัยแน่นอน!

“ขออภัยจริง ๆ ค่ะ คุณหวง ตามระเบียบการเงินของบริษัท เงินค่าตั๋วที่คืนทั้งหมดต้องโอนกลับไปยังบัญชีที่ใช้ชำระเงินตอนซื้อเท่านั้นค่ะ”

รอยยิ้มบนใบหน้าจางซีแข็งค้าง เธอยังไม่ยอมแพ้ พยายามดิ้นรนเฮือกสุดท้าย “หลานสาวฉันเป็นคนซื้อให้ เงินก็เป็นของฉันอยู่แล้ว อนุโลมให้หน่อยไม่ได้เหรอคะ? ถ้าฉันให้บัญชีที่ยืนยันตัวตนเป็นชื่อของตัวเองก็ยังไม่ได้หรือ?”

“ต้องขออภัยจริง ๆ ค่ะ ระบบจะโอนเงินกลับไปยังบัญชีต้นทางโดยอัตโนมัติ พนักงานไม่สามารถเปลี่ยนบัญชีรับเงินได้ค่ะ ยังต้องการดำเนินการคืนตั๋วต่อไหมคะ?”

“...ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณ”

จางซีวางสายด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ให้ตายสิ เงินค่าตั๋วที่ขอคืนดันยึดไว้ไม่ได้เสียอย่างนั้น งั้นเธอก็ไม่มีทางคืนเงินให้ไอ้ต้มตุ๋นนั่นฟรี ๆ หรอก!

เทปกาวถอนขนขาเธอ:【พี่ชายใจร้ายจัง ซื้อ ตั๋วเครื่องบินให้กันตรง ๆ เลย น้องซึ้งใจมากเลยค่ะ [ร้องไห้หนัก.jpg]】

เทปกาวถอนขนขาเธอ:【แต่น้องสาวอายุมากแล้ว เดินเหินไม่สะดวก ไปไหนไกล ๆ ไม่ไหว แถมไม่มีใครแบกไปด้วย】

เทปกาวถอนขนขาเธอ:【ในเมื่อหมาอยากกินขนาดนั้น คุณก็บินมาหาฉันสิคะ? ฉันป้อนให้เอง ดีไหม?】

ส่งเรียบร้อย

คิดจะให้เธอเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปเป็นเหยื่อถึงที่งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!

จางซีพับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลงดัง “เพียะ” แล้วถอดปลั๊กทันที

ต่อจากนี้ขอแค่เธอไม่ตอบข้อความสักคำ นักต้มตุ๋นที่เสียเงินไป 170,000 หยวนย่อมร้อนใจจนหัวหมุนยิ่งกว่าเธอแน่

-

ต้วนฉุนจิ่นมองข้อความแจ้งเตือนสามรายการ

น้องสาวอายุมากแล้ว ไม่มีใครแบกไปด้วย...หมาอยากกิน คุณก็บินมาหาฉัน...

ปากคอเราะร้ายไม่เบา

ดี:【ที่อยู่】

เขาสลับไปยังหน้าจอข้อมูลการทดลอง รอสามนาทีก็ยังไม่มีข้อความตอบกลับ

รออย่างอดทนต่ออีกเจ็ดนาที ก็ยังไม่มี

เขากลับเข้าไปในเว็บบอร์ดอีกครั้ง แล้วส่งข้อความเพิ่ม

ดี:【?】

พอผ่านไปอีกสิบนาที ต้วนฉุนจิ่นก็ส่งบัญชีของ “เทปกาวถอนขนขาเธอ” ให้ผู้ช่วยทันที พร้อมคำสั่งว่า “ตรวจสอบข้อมูลไอพีของเธอ”

เขาเอนหลังพิงเก้าอี้หนัง นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ยี่สิบนาทีต่อมา

“ครืด—” โทรศัพท์ภายในดังขึ้น

“คุณต้วนครับ” ผู้ช่วยรายงานด้วยน้ำเสียงคล่องแคล่วฉับไว “ตรวจสอบเรียบร้อยแล้วครับ”

“ว่ามา”

“เจ้าของบัญชีเดิมของบัญชีร้าง ‘เทปกาวถอนขนขาเธอ’ ชื่อจ้าวข่าย เป็นนักศึกษาที่ลาออกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เพราะติดหนี้นอกระบบจากการพนัน เดือนก่อนถูกบังคับให้กลับประเทศแล้วครับ”

ต้วนฉุนจิ่นยังคงเคาะโต๊ะต่อ “ไอพีล่ะ?”

“อีกฝ่ายระวังตัวเรื่องการถูกติดตามมาก ใช้พร็อกซีแบบเปลี่ยนเส้นทางสามชั้น สุดท้ายยังเชื่อมต่อผ่านเซิร์ฟเวอร์สาธารณะในรัสเซีย ฝ่ายเทคนิคตัดการเชื่อมต่อไปสองจุด แล้วเจาะระบบย้อนกลับ จนระบุตำแหน่งจริงได้ครับ”

“จุดที่เข้าสู่ระบบล่าสุดอยู่ที่หอพักหญิง อาคารสาม ห้อง 402 ของโรงเรียนนานาชาติชนชั้นสูงเมืองเอครับ”

นิ้วของต้วนฉุนจิ่นที่เคาะโต๊ะหยุดลง “บัญชีนี้ผูกกับใคร?”

“หลิวเหมิงครับ อายุ 19 ปี นักศึกษาชั้นปีที่สอง สาขาโฆษณา คณะบริหารธุรกิจ” ผู้ช่วยเสริมทันที “เราตรวจสอบประวัติของเธอเพิ่มเติมแล้ว ครอบครัวทำธุรกิจวัสดุก่อสร้าง ประเมินทรัพย์สินได้เกือบ 1,800 ล้านหยวน อีกอย่าง เมื่อวานเธอเพิ่งไปแจ้งความที่สถานีตำรวจในเขตเมืองเอครับ”

“ตามบันทึกแจ้งความ เธอถูกคนรักทางออนไลน์หลอกเงิน 10 ล้านหยวนผ่านแพลตฟอร์มเงินเสมือนชื่อคอยน์สตาร์ เงินทั้งหมดถูกโอนไปต่างประเทศแล้วครับ”

“ผมส่งข้อมูลส่วนตัวและแผนผังความสัมพันธ์ในครอบครัวของเธอไปยังอีเมลคุณแล้วครับ กรุณาตรวจสอบด้วย”

ไฟล์แนบในอีเมลที่ส่งมามีขนาดมากกว่า 10 กิกะไบต์

เขาคลิกเปิดโฟลเดอร์ชื่อ “หลิวเหมิง”

ภาพแรกเป็นสำเนาบัตรนักเรียนของโรงเรียนนานาชาติชนชั้นสูงเมืองเอ พื้นหลังรูปถ่ายติดบัตรเป็นสีฟ้า

เด็กสาวไว้ผมหน้าม้าตรง แก้มมีเนื้อนุ่มนิ่มแบบเด็ก ๆ ใบหน้าสะสวย ดวงตาใสกระจ่าง ไม่เห็นเค้าของคนที่คิดแต่จะไขว่คว้าผลประโยชน์เหมือนในเว็บบอร์ดแม้แต่น้อย

ต้วนฉุนจิ่นลากภาพนี้ไปไว้บนหน้าจอฝั่งซ้าย

ส่วนหน้าจอฝั่งขวาเป็นภาพเซลฟีครึ่งหน้าที่เพิ่งได้รับเมื่อยี่สิบนาทีก่อน

ภายใต้แสงสีน้ำเงินเข้ม แนวกรามคมชัด กระดูกไหปลาร้าเรียบสวย ริมฝีปากอวบอิ่ม ปลายลิ้นสีชมพูเผยแววเย้ายวนเปี่ยมด้วยความดิบเถื่อน

ภาพถ่ายสองภาพนี้ไม่มีจุดใดเหมือนกันเลย นอกจากคนในภาพเป็นผู้หญิงทั้งคู่

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป