เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น ศาสตราจารย์โจวคีบแผนการสอนไว้แล้วเดินออกไป
เกาหวังพาพวกนักเรียนชายหลายคนเดินผ่านจากแถวหลัง ก่อนจะถลึงตามองจางซีอย่างดุดัน แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ แล้วรีบเดินออกจากห้องเรียนไป
“ไอ้เกาหวังเฮงซวยนี่ พ่อมันตั้งชื่อได้ถูกจริง ๆ!” หลิวเหมิงสบถเสียงเบา
จางซีพลิกโทรศัพท์ที่คว่ำอยู่ขึ้นมา
บนหน้าจอ ข้อความ【พี่ชายอายุเท่าไรคะ?】ยังคงนอนนิ่งอยู่ในช่องแชต ไม่มีเครื่องหมายว่าอ่านแล้วปรากฏขึ้นข้าง ๆ
หลิวเหมิงขยี้ตาที่บวมแดง ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาดู สายตาหยุดอยู่บนหน้าจอ เธอชะงักไปเมื่อเห็นรูปเห็ดสีดำดอกใหญ่ยักษ์ จากนั้นก็อ่านข้อความเย็นชาเหนือรูปนั้น【ตรวจประวัติไม่ผ่าน เปลี่ยนรูปนี้】
“ซีซี...” หลิวเหมิงดึงแขนเสื้อยืดของจางซีเบา ๆ แล้วลดเสียงลง “เขากำลังด่าเธออยู่หรือเปล่า? ทำไมพูดจาห้วนแบบนี้ล่ะ?”
จางซีไม่เงยหน้า “หลอกเงินไม่สำเร็จ แถมยังต้องเสียเงินให้เขาอีกหนึ่งหมื่นดอลลาร์ อารมณ์จะดีได้ยังไง?”
“ไม่ใช่นะ” หลิวเหมิงรีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา เปิดอัลบั้มสำรองที่ตั้งชื่อว่า “สามี” “ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้พูดแบบนี้นะ เธอดูนี่สิ”
จางซีเหลือบมอง
ภาพหน้าจอในโทรศัพท์ของหลิวเหมิงเต็มไปด้วยฟองหัวใจสีชมพู
【ที่รัก วันนี้ฝนตกที่บอสตัน พอไม่ได้เจอเธอ แม้แต่สายฝนก็ยังขมไปหมด】
【เด็กดี ดื่มนมแล้วรีบเข้านอนนะ พรุ่งนี้พี่จะพาเธอดูตลาดหุ้นแนสแด็กเปิดตลาด】
【พี่รู้ว่าเธอกลัว แต่พี่อุตส่าห์ช่วยเก็บโควตาในตลาดวงในไว้ให้เธอ เชื่อพี่เถอะ พอได้เงินก้อนนี้แล้ว เราจะซื้อบ้านมีสวนสักหลังริมแม่น้ำชาร์ลส์】
ทุกถ้อยคำล้วนเติมเต็มคุณค่าทางอารมณ์จนล้นปรี่
ใช้เครื่องหมายวรรคตอนอย่างตามใจสุด ๆ มีทั้งเครื่องหมายคลื่นกับสติกเกอร์แทรกอยู่เป็นระยะ เห็นชัด ๆ ว่าเป็นหนุ่มอบอุ่นที่เข้าใจความรู้สึกคนอื่น รู้จักโรแมนติก แถมยังร่ำรวยและเอาใจใส่
จางซีหันกลับมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเอง ในช่องสนทนากับไอดีชื่อ “ดี”
ดี:【คิดหรือยังว่าจะฝังไว้ที่ไหน?】
ดี:【หมาที่บ้านฉันชอบกิน หั่นให้มันกินได้ไหม?】
ดี:【ที่อยู่】
ข้อความสั้นกุด ใช้เครื่องหมายวรรคตอนเนี้ยบจนแทบจะเรียกว่าผิดปกติ น้ำเสียงแฝงความหยิ่งยโสเหนือใครและความดุดันที่ไม่คิดปิดบัง
จางซีใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ
“ซีซี เขารู้หรือเปล่าว่าพวกเราหลอกเขา?” หลิวเหมิงถามอย่างกระวนกระวาย “เมื่อก่อนเขาเป็นคนมีไหวพริบมาก ไม่เคยพูดแข็งกระด้างแบบนี้เลย เธอพุ่งเข้าใส่ตั้งแต่แรก... แถมยังส่งข้อความแบบนั้นไปอีก มันหุนหันเกินไปหรือเปล่า ทำให้เขาระแวงแล้วไหม?”
มือของจางซีชะงัก
คำพูดของหลิวเหมิงเตือนให้เธอฉุกคิด
แผนหลอกลงทุนผ่านความรักใช้หลักการอะไร? ก็ต้องสร้างความไว้ใจ ค่อย ๆ ต้มกบในน้ำอุ่น
นักต้มตุ๋นเคยชินกับการควบคุมทุกอย่าง เคยชินกับการสวมบทนักล่าที่สมบูรณ์แบบ
แต่เธอกลับเปิดฉากมาก็พูดจาลามก แถมยังโยนบัญชีที่ใช้ชื่อจริงใส่หน้าอีก ถึงขั้นกลับบทบาท บีบให้อีกฝ่ายซื้อตั๋วเครื่องบิน
พฤติกรรมที่ผิดปกติและก้าวร้าวสุดขีดแบบนี้ หลุดออกจากบทที่นักต้มตุ๋นคุ้นเคยไปไกล
อีกฝ่ายคงงงไปหมดแล้ว
เพราะอย่างนั้น นักต้มตุ๋นคนนี้ถึงเลิกปลอมเป็น “หนุ่มอบอุ่นผู้เข้าใจความรู้สึกคนอื่น” แล้วเข้าสู่โหมดตั้งรับ ใช้ท่าทีเย็นชาและแข็งกระด้างแบบนี้หยั่งเชิงเธอกลับ
“ฟังขึ้น” จางซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ปลายนิ้วไถหน้าจออย่างรวดเร็ว “ถ้าปะทะตรง ๆ เขาก็ยิ่งหดตัวเข้าเปลือก อยากล้วงเงินสิบล้านจากปากเขา ก็ต้องลูบขนให้ถูกทาง”
นักต้มตุ๋นชอบเหยื่อแบบไหน?
ขาดความรัก หัวอ่อน มีเงิน และควบคุมง่าย
ก็คนอ่อนหวานน่ารัก แถมยังเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวยแบบหลิวเหมิงนี่แหละ
จางซีกดข้อความ【พี่ชายอายุเท่าไรคะ?】ที่ตัวเองส่งไปค้างไว้
จากนั้นก็เปิดหน้าโปรไฟล์ ลบรูปโปรไฟล์เห็ดเข็มทองสีดำที่ชวนยั่วโมโหทิ้ง
เธอเปิดรูปที่ดีส่งมา แล้วแต่งเห็ดให้กลายเป็นสีชมพูหวานแหวว รอบ ๆ มีฟองหัวใจสีชมพูลอยเต็มไปหมด
อัปโหลด แล้วเปลี่ยนรูป
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ จางซีก็ลองนึกถึงน้ำเสียงและคำพูดติดปากของหลิวเหมิงเวลาแชตตามปกติ
จังหวะนั้นเอง หลิวเหมิงคว้าเสื้อของเธอแล้วกระชากแรง ๆ สองครั้ง ก่อนจะคร่ำครวญด้วยสีหน้าเกินจริง “จบเห่แล้ว จบเห่แล้ว ซีซี ฉันต้องอับอายขายหน้าจนไม่กล้าโผล่หน้าอีกแล้ว!”
เธอชี้หน้าจอซื้อของออนไลน์ให้จางซีดู “เมื่อวานกางเกงที่ฉันสั่งมาส่งแล้ว ฉันเผลอเอารีวิวไปลงผิดที่ ไปลงไว้บนไส้กรอกย่างน่ะ”
รีวิวของเธอคือ【ขนาดพอดี ใส่สบาย ยืดหยุ่นดี ชอบมาก】
ร้านค้าตอบกลับว่า【รักษาสุขภาพด้วยนะคะที่รัก [ส่งจูบ.jpg]】
เวลาเพิ่งผ่านไปไม่ถึง 20 ชั่วโมง แต่รีวิวนี้ก็มียอดกดถูกใจนับพันแล้ว
จางซี: “...”
อืม เธอพอจะเข้าใจความคิดของหลิวเหมิงแล้ว
ดีชอบแบบนี้เหรอ?
จางซียัดโทรศัพท์ใส่มือหลิวเหมิง “เธอส่งเอง!”
-
ท้องฟ้ามืดลง เรือสำราญสุดหรูลำหนึ่งแล่นฝ่าคลื่นไปบนผืนน้ำทะเลมืดลึก
ลมทะเลพัดพากลิ่นเค็มชื้นมา บนดาดฟ้า ต้วนฉุนจิ่นสวมเสื้อกันลมสีดำ นิ้วยาวเรียวประคองคันเบ็ดไว้อย่างหลวม ๆ สายตาเย็นชาจับจ้องผิวน้ำที่ขึ้นลง การตกปลากลางคืนต้องอาศัยความเงียบและสมาธิอย่างเต็มที่ เขารำคาญเสียงรบกวน จึงโยนโทรศัพท์เครื่องที่ใช้จัดการเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวันทิ้งไว้บนโซฟาในห้องโดยสารตามใจ
ภายในห้องโดยสารมีแสงไฟสลัว คุณชายจากตระกูลร่ำรวยหลายคนนั่งดื่มเหล้าเล่นไพ่กัน
เหออวี่ยกแก้วเหล้าขึ้น เตรียมจะไปหยิบน้ำแข็งที่เคาน์เตอร์บาร์ ระหว่างเดินผ่านโซฟา หางตาก็เหลือบเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของต้วนฉุนจิ่นสว่างขึ้น
“ติ๊ง—”
ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาบนหน้าจอล็อก
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【พี่ชายอายุเท่าไรคะ?】
เหออวี่ไม่ได้อยากมองต่อ ต้วนฉุนจิ่นเป็นคนหวงอาณาเขตอย่างยิ่ง นิสัยเจ้าอารมณ์และแปลกประหลาด เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ใครไปแตะของของเขาก็เท่ากับรนหาที่ตาย
ตอนเขาถือวิสกี้ที่ใส่น้ำแข็งมาครึ่งแก้ว เดินผ่านโซฟาหนังแท้
หน้าจอโทรศัพท์สีดำยังสว่างอยู่ มีข้อความเด้งขึ้นมาติดต่อกันสามข้อความ
เขาหยุดเดิน สายตากวาดผ่านหน้าจอ
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【วันนี้ฝนตกที่เมืองเอ จู่ ๆ ก็อยากกินโอมากาเสะที่ร้านโอยะในย่านแบ็กเบย์ของบอสตันจังเลย】
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【ครั้งก่อนที่ไปยังไปกับพ่ออยู่เลย เชฟคนนั้นอารมณ์ไม่ดีเอามาก ๆ แต่ฉันคิดถึงไข่หอยเม่นกับคาเวียร์ของร้านเขาจัง】
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【พี่ชายอยู่แถวร้านนี้หรือเปล่าคะ? ถ้าได้กินด้วยกันก็คงดี】
เหออวี่เลิกคิ้ว
แม้แต่ยุงที่อยู่ข้างต้วนฉุนจิ่นยังเป็นตัวผู้ ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่จะส่งข้อความออดอ้อน แถมยังหยั่งเชิงและเรียกร้องความใส่ใจแบบนี้
เขาอาศัยฤทธิ์เหล้า ก้มลงหยิบโทรศัพท์เครื่องนั้นขึ้นมา
หน้าจอไม่ได้ล็อกไว้ ต้วนฉุนจิ่นมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่ง เขาไม่คิดว่าจะมีใครกล้าแตะของของเขา
เหออวี่ปัดหน้าจอแล้วกดเข้าไปในช่องสนทนาของเว็บบอร์ด สายตาสะดุดเข้ากับรูปโปรไฟล์เห็ดดอกใหญ่ที่มีฟองหัวใจสีชมพูลอยอยู่รอบ ๆ เขาเกือบสำลักเหล้าที่ดื่มเข้าไป
พี่ต้วนเล่นถึงขั้นนี้เลยเหรอ?
นิสัยเสียที่ฝังอยู่ในสันดานของเหออวี่กำเริบ นิ้วมือจึงพิมพ์ลงบนหน้าจออย่างรวดเร็ว
ดี:【โอยะจะไปมีอะไร ตอนนี้พี่อยู่กลางทะเล รับลมอยู่ ปลาทูน่าครีบน้ำเงินที่เพิ่งตกขึ้นมา กินไหม?】
ส่งข้อความ
ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เขาอดใจไม่ไหว รีบเลื่อนดูประวัติแชตขึ้นไปด้านบน
ยิ่งอ่านก็ยิ่งตกตะลึง
เห็ดดอกใหญ่สีชมพูนี้มีฝีมือจริง ๆ แค่ไม่กี่ประโยคอย่าง【จุ๊บทีหนึ่ง】กับ【จะไปซุกในผ้าห่มเธอ】 ก็ทำให้ต้วนฉุนจิ่นอยากเห็นรูปได้แล้ว
เขานึกว่าไอ้หมอนั่นเป็นนักบวชบำเพ็ญพรต ที่แท้แค่ชอบรักแบบเพลโต ชอบยั่วยวนทางใจโดยมองไม่เห็นตัวกันนี่เองหรือ? ปากก็พูดว่าจะตัดลิ้นให้หมากิน แต่หันหลังกลับส่งเงินให้คนอื่น แถมยังซื้อตั๋วเครื่องบินให้อีก
จะว่าไป ลิ้นนั่นก็ดูนุ่มชมพู แถมยังมีแนวกรามแบบนี้ ดูยังไงก็ต้องเป็นสาวสวยแน่ ๆ
เรื่องช่วยเพื่อนให้พ้นโสด ต้องพึ่งเขานี่แหละ!
ไม่นาน อีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอีก
คราวนี้เป็นข้อความเสียง
เหออวี่มองออกไปทางหน้าต่าง เห็นว่าต้วนฉุนจิ่นจดจ่ออยู่กับการตกปลากลางคืนเต็มที่ ไม่ทันสังเกตว่าเขากำลังทำอะไร แอบยกโทรศัพท์แนบหู แล้วกดปุ่มเล่นข้อความเสียง