ต้วนฉุนจิ่นเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนัง
เขารู้ว่ามีสี่สุดยอดวิชาแต่งภาพแห่งเอเชีย และของประเทศจีนที่เลื่องชื่อที่สุดก็คือ คนทั้งประเทศล้วนเป็นยอดฝีมือด้านแต่งรูป
ผู้หญิงที่ชื่อหลิวเหมิงคนนี้ บนโลกออนไลน์ปลอมตัวเป็นสาวสวยสุดยั่วที่ดูมีแรงดึงดูดเหลือร้าย แต่ในชีวิตจริงกลับเป็นคนโง่ที่ถูกแพลตฟอร์มเถื่อนหลอกเงินไปสิบล้านหยวนแล้วยังไปสถานีตำรวจเพื่อร้องไห้ฟูมฟาย
สิ่งมีชีวิตโง่เง่าแบบนี้ คิดจะมายั่วยวนเขาด้วยอย่างนั้นหรือ?
เสียงของเฉินซวี่ดังออกมาจากเครื่องอินเตอร์คอมทองเหลืองบนโต๊ะ
“คุณต้วน ตรวจสอบแพลตฟอร์มคอยน์สตาร์เรียบร้อยแล้วครับ เป็นแชร์ลูกโซ่ที่ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริงคือบ่อนใต้ดินหลายแห่ง เส้นทางการฟอกเงินสะอาดมาก ต้องให้ฝ่ายเทคนิคแฮ็กอุปกรณ์ของหลิวเหมิงโดยตรงไหมครับ?”
“ยังไม่ต้อง” ต้วนฉุนจิ่นตัดการเชื่อมต่ออินเตอร์คอม
หลิวเหมิงเป็นเหยื่อล่อที่ลุงใหญ่โยนมาให้เขา ถ้าเขาไม่งับเหยื่อนี้ ก็ยังมีเหยื่อตัวต่อไป แล้วก็ตัวต่อ ๆ ไปอีก...
-
ยามเช้าตรู่ในเมืองเอ
จางซีถูกเสียงนาฬิกาปลุกปลุกให้ตื่น เธอผุดลุกขึ้นนั่ง คว้าโทรศัพท์มาแล้วเปิดแอปธนาคาร
ยอดเงินคงเหลือ: 71,502.50 หยวน
เธอถอนหายใจโล่งอก เงินยังอยู่ การโอนเงินข้ามประเทศมีระบบเรียกคืน เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับ กลัวว่าพอตื่นขึ้นมาเงินก้อนโตที่หล่นมาจากฟ้าจะบินหนีไป
เธอลงจากเตียง ส่วนหลิวเหมิงยังนอนคลุมโปงหลับสนิท
เธอเปิดคอมพิวเตอร์ เสียบปลั๊ก หน้าจอสว่างขึ้น เธอเข้าสู่ระบบเว็บบอร์ด “ไอวี เซอร์เคิล”
กล่องข้อความส่วนตัวว่างเปล่า
มีเพียงข้อความเย็นชา 2 ข้อความจากเมื่อคืน
ดี:【ที่อยู่】
ดี:【?】
หลังจากนั้นก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอีก
ปล่อยให้เธอรออย่างนั้นหรือ? เป็นท่าทีของคนที่อยู่เหนือกว่าอย่างชัดเจน
เคยชินกับการออกคำสั่ง พอเหยื่อหลุดจากการควบคุมก็เริ่มใช้ความเย็นชาเป็นอาวุธ กดดันด้วยความเงียบ รอให้เหยื่อลนลานแล้วเป็นฝ่ายเข้าหา ออดอ้อนขอความเมตตา
เสียดายที่เธอเห็นกลเม็ดแบบนี้มานักต่อนักแล้ว
ในเมื่ออีกฝ่ายอยากเล่นเกมยื้อกันไปมา เธอก็เติมเชื้อไฟให้แรงขึ้นหน่อย
จางซีเปิดหน้าโปรไฟล์ของดี
การจัดวางเรียบง่าย ไม่มีเส้นสายส่วนเกิน รูปประจำตัวเป็นสีดำล้วน
สำหรับคนแบบนี้ อาวุธที่ได้ผลที่สุดไม่ใช่การยอมตาม แต่เป็นการทำลาย
จางซีเปิดโปรแกรมวาดภาพที่ติดมากับคอมพิวเตอร์
สร้างภาพพื้นหลังสีขาวล้วน แล้วใช้เมาส์วาดเห็ดสีดำดอกเล็ก ๆ ไว้ตรงกลาง
หมวกเห็ดไม่ใหญ่ ก้านก็เล็กแถมยังคดงอ เห็นชัดว่าเป็นเห็ดเข็มทองที่โตไม่เต็มวัย
บันทึก อัปโหลด แล้วเปลี่ยนรูปประจำตัว
รูปสีเทาเริ่มต้นเดิมเปลี่ยนเป็นภาพ “เห็ดดำบนพื้นขาว” ที่สะดุดตาจนแทบแสบตาในชั่วพริบตา
เธอเปิดหน้าต่างสนทนา
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【เมื่อคืนคุณฝันถึงฉัน นอนหลับสบายดีไหม】
ส่งข้อความ
จางซีบิดขี้เกียจแล้วเดินไปห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน
เหยื่อล่อถูกโยนออกไปแล้ว ที่เหลือก็แค่รอดูว่าสุนัขเจ้าระเบียบตัวนั้นจะถูกบีบจนคลั่งหรือเปล่า
-
บอสตัน สองทุ่ม
หน้าจอด้านซ้ายของต้วนฉุนจิ่นแสดงกราฟตลาดหุ้นสหรัฐฯ แบบเรียลไทม์ ส่วนหน้าจอด้านขวาเป็นงบการเงินของบริษัทยาหลายแห่งในเครือตระกูล
หน้าจอตรงกลางค้างอยู่ที่หน้าแบบจำลองโครงสร้างโมเลกุลทางเคมี
“ก๊อก ก๊อก”
มีคนเคาะประตูห้องหนังสือ
“เข้ามา”
เฉินซวี่ ผู้ช่วยของเขา ผลักประตูเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ “คุณต้วน ข้อมูลจากในประเทศส่งกลับมาแล้วครับ ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ต้วนหงอยู่ที่บ้านเก่าตลอด ไม่มีบันทึกว่าออกไปข้างนอก และไม่มีรายการทำธุรกรรมเงินก้อนใหญ่กับบุคคลภายนอกครับ”
ต้วนหงก็คือลุงใหญ่ของเขา เป็นพี่น้องต่างมารดากับพ่อของต้วนฉุนจิ่น สองบ้านต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อผลประโยชน์ เดือนก่อน ห้องทดลองเคมีของต้วนฉุนจิ่นเกือบระเบิดเพราะก๊าซอันตราย ก็เกี่ยวข้องกับการแก่งแย่งอำนาจภายในตระกูล
“เข้าใจแล้ว”
เมื่อเห็นว่าเจ้านายไม่มีคำสั่งอื่น เฉินซวี่ก็ถอยออกไปอย่างนอบน้อม
ต้วนฉุนจิ่นหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมา วงตัวเลขหนึ่งในงบการเงิน
ในจังหวะนั้นเอง มุมขวาล่างของหน้าจอตรงกลางก็มีกรอบแจ้งเตือนเล็ก ๆ เด้งขึ้นมา
ข้อความใหม่จากเว็บบอร์ด “ไอวี เซอร์เคิล”
มือของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเลื่อนเมาส์ไปคลิกเปิด
ทันทีที่หน้าต่างสนทนาเด้งขึ้นมา สี่เหลี่ยมสีขาวจ้าก็เข้ามาเต็มสายตา
ตรงกลางสี่เหลี่ยมสีขาวนั้น มีเห็ดเข็มทองสีดำดอกหนึ่งบิดเบี้ยวคดงออยู่
สีดำกับสีขาวตัดกันอย่างชัดเจน
แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ประเด็นสำคัญคือรูปประจำตัวของเขาเป็นสีดำสนิท เห็ดเข็มทองสีดำย่อมหมายถึงเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
ความรังเกียจทางกายพลันถาโถมเข้ามาราวกับคลื่น ทำให้ท้องของเขาบิดเกร็งเล็กน้อย
เขาฝืนละสายตา แล้วมองไปยังข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【เมื่อคืนคุณฝันถึงฉัน นอนหลับสบายดีไหม】
เรียงคำผิด
กรามของต้วนฉุนจิ่นขบแน่น
เขาหลับตา สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มฝูงมดที่กำลังกัดแทะเส้นประสาทในสมองให้สงบลง
ผู้หญิงที่ลุงใหญ่หามาให้คนนี้ ไม่เพียงหยาบคาย แต่ยังเจ้าเล่ห์อย่างยิ่ง
เมื่อคืนเธอจงใจพิมพ์เรียงคำผิด วันนี้ก็เปลี่ยนรูปประจำตัวชวนคลื่นไส้ แล้วยังส่งข้อความเรียงคำผิดมาอีก
เธอรู้จุดอ่อนของเขา รู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้เขาทรมาน
แต่ไม่เป็นไร เขื่อนพันลี้พังเพราะรังมด หากเขาแสดงปฏิกิริยามากเกินไป จุดอ่อนของเขาอาจถูกส่งไปถึงต้วนหงภายใน 1 นาที เขาต้องอดทน!
ดี:【ภาพ.jpg】
ดี:【ผลตรวจสอบประวัติไม่ผ่าน เปลี่ยนเป็นรูปนี้】
-
สิบโมงเช้า ห้องเรียนขั้นบันไดในเมืองเอ
หน้าชั้นเรียน ศาสตราจารย์โจวแห่งคณะบริหารธุรกิจ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดจนได้รับฉายาว่า “แม่มดเฒ่า” กำลังเปิดสไลด์อธิบายวิชา “จิตวิทยาผู้บริโภค”
จางซีนั่งอยู่ริมหน้าต่าง แถวที่สามจากด้านหลัง
เธอสวมเสื้อยืดสีดำเทาตัวโคร่ง ผมยาวรวบเป็นหางม้าอย่างลวก ๆ มือหมุนปากกาหมึกซึมอยู่
ข้าง ๆ หลิวเหมิงมีใต้ตาคล้ำเป็นหมีแพนด้า กำลังฟุบอยู่บนโต๊ะ และสูดจมูกเป็นระยะ
ใต้โต๊ะเรียน หน้าจอโทรศัพท์ของจางซีสว่างขึ้น
ข้อความส่วนตัวจากเว็บบอร์ด “ไอวี เซอร์เคิล” เด้งขึ้นมา
ดี:【ภาพ.jpg】
ดี:【ผลตรวจสอบประวัติไม่ผ่าน เปลี่ยนเป็นรูปนี้】
จางซีเลื่อนนิ้วแล้วกดเปิดภาพนั้น
บนพื้นหลังสีขาว มีเห็ดดำดอกใหญ่ที่กินพื้นที่เกือบทั้งหมดอยู่เด่นหรา
หมวกเห็ดอวบอิ่ม ก้านเห็ดหนาแข็งแรง ขนาดใหญ่โตเสียจนวางท่าอวดดี ต่างจากเห็ดเข็มทองเหี่ยวเฉาดอกก่อนที่เธอส่งไปอย่างสิ้นเชิง
“พรืด” เธอกลั้นไม่อยู่ หัวเราะออกมา
ความอยากเอาชนะของคนโรคจิตนี่ดันเอามาใช้กับเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ? เห็นว่าเห็ดที่เธอวาดเล็กไป เลยแต่งภาพเห็ดไซซ์ยักษ์ส่งกลับมาให้หรือไง?
เสียงหัวเราะดังขึ้นปุ๊บ เสียงบรรยายของศาสตราจารย์โจวก็หยุดลงทันที
ห้องเรียนที่เงียบอยู่แล้วพลันเงียบยิ่งกว่าเดิม
ศาสตราจารย์โจวดันแว่นกรอบทองที่สันจมูก สายตาคมราวกับมีดกวาดผ่านที่นั่งหลายสิบแถว ก่อนจะหยุดอยู่ที่จางซีอย่างแม่นยำ
“นักศึกษาที่นั่งริมหน้าต่างแถวหลัง สวมเสื้อสีเทาคนนั้น วิชาของฉันตลกมากหรือ?”
สายตาของนักศึกษากว่าร้อยคนหันขวับมามองพร้อมกัน หลิวเหมิงสะดุ้งจนตัวสั่น รีบยืดตัวขึ้นนั่ง แล้วดึงชายเสื้อจางซีอย่างตื่นตระหนก
เกาหวังซึ่งนั่งอยู่แถวหน้าหันกลับมา กวาดตามองจางซีด้วยสีหน้าเยาะเย้ย
“ศาสตราจารย์ครับ จางซีคงกำลังยุ่งกับการรับงานสอนแทนอยู่ล่ะมั้งครับ ยังไงเธอก็ได้เงินนาทีละหลายสิบหยวน จะมีเวลาฟังบรรยายของอาจารย์ได้ยังไง”
เขาตามจีบจางซีมาเกือบ 2 ปี สัปดาห์ก่อนเขาจับมือเธอไว้ เลยถูกเธอสาดน้ำแข็งผสมกาแฟใส่จนเปียกไปทั้งตัว
ทำไมถึงเป็นน้ำแข็ง? ก็เพราะยัยจนคนนั้นซดกาแฟสำเร็จรูปหมดแก้วก่อนจะสาดใส่เขา ทำให้เขากลายเป็นตัวตลกประจำชั้นปี
เสียงหัวเราะกลั้นไว้ดังขึ้นสองสามครั้งในห้องเรียน
สีหน้าจางซีไม่เปลี่ยน เธอค่อย ๆ วางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นยืน
“ขอโทษค่ะ ศาสตราจารย์ ฉันชื่อจางซี เป็นนักศึกษาที่ได้คะแนนรวมอันดับหนึ่งของทั้งคณะ ไม่ได้ตั้งใจรบกวนการสอนของอาจารย์ ขอให้อาจารย์ยกโทษให้ด้วยค่ะ”
เสียงหัวเราะทั้งหมดพลันเงียบลง เมื่อเจอการประกาศความเก่งกาจแบบไม่อ้อมค้อม
แม้แต่ใบหน้าเคร่งขรึมของศาสตราจารย์โจวก็ยังดูเก้อเขินขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าเธอเป็นที่หนึ่งของคณะ ก่อนจะโบกมือให้เธอนั่งลง “คราวหน้าห้ามทำอีก”
หลังจางซีนั่งลง เธอก็ไม่ได้เปลี่ยนไปใช้รูปประจำตัวใหม่
เทปกาวถอนขนขาเธอ:【พี่ชายอายุเท่าไหร่คะ?】