หว่างคิ้วของต้วนฉุนจิ่นกระตุก
เขาแทบจะจินตนาการได้ว่าปากของจางซีจะพูดคำแสบสันอะไรออกมา
ที่สำคัญกว่านั้นคือ—
เธออาจเป็นคนของต้วนหง
ต้วนหง
ไส้ศึก
คำสองคำนี้ราวกับเข็มเล่มเล็กที่ทิ่มแทงเข้าอย่างแม่นยำ ทำลายความปรารถนาที่เกือบควบคุมไม่อยู่ซึ่งเพิ่งผุดขึ้นชั่วขณะ เพราะใบหน้าชุ่มเหงื่อใบนั้น
ต้วนฉุนจิ่นเลื่อนนิ้วลง เลือกรูปถ่ายทั้งหมด
ลบ
อัลบั้มภาพเด้งข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา
【ลบรูปภาพ 4 รูปหรือไม่?】
เขาจ้องปุ่มนั้น ก่อนกดยืนยัน
หน้าจอโทรศัพท์กลับมาสะอาดอีกครั้ง ทว่าความหงุดหงิดไม่ได้หายไป มันแค่ถอยออกจากหน้าจอ แล้วแทรกซึมเข้าไปในเส้นเลือดของเขา
มีคนเคาะประตูห้องประชุม
“เข้ามา”
เควิน ผู้ช่วยของเขา ผลักประตูเข้ามาพร้อมเอกสารหนึ่งชุด สีหน้าไม่เปลี่ยนขณะรายงาน “คุณต้วนครับ กำหนดการทางเมืองเอเตรียมไว้ตามที่คุณสั่งแล้วครับ วันพุธหน้า เวลา 10 โมงเช้า เป็นวันเรียนพิเศษของคุณชายต้วนอวี่พอดีครับ”
ต้วนฉุนจิ่นเงยหน้าขึ้น “ใครเป็นคนจัด?”
เควินตอบเสียงเบา “โหวผิงจัดการครับ ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าหลังกลับประเทศ ให้ไปพบต้วนอวี่ก่อน”
โหวผิงเป็นผู้ช่วยดูแลชีวิตประจำวันของเขา
ปลายนิ้วของต้วนฉุนจิ่นเคาะโต๊ะเบา ๆ หนึ่งครั้ง
ต้วนอวี่ ตอนนี้จางซีเป็นครูสอนพิเศษที่คอยดูแลต้วนอวี่
หากเขากลับประเทศ วิธีพบกันต่อหน้าอย่างสมเหตุสมผล ไม่ผิดสังเกต และไม่ทำให้อีกฝ่ายระแวงมากที่สุด ก็คือผ่านต้วนอวี่
ดีมาก
ไม่ได้กลับไปพบเธอ แต่กลับไปสืบเรื่องต่างหาก
ต้วนฉุนจิ่นลุกขึ้น หยิบเสื้อสูทจากพนักเก้าอี้ “แจ้งฝ่ายกฎหมาย ให้สืบเส้นทางการเงินของบริษัทในเครือทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับต้วนหงต่อไป”
เควินพยักหน้า “ครับ”
“อีกเรื่อง” ต้วนฉุนจิ่นหยุดไปหนึ่งวินาที “ขอสิทธิ์เข้าถึงระบบรักษาความปลอดภัยกับสำเนาภาพจากกล้องวงจรปิดของอาคารเรียนเต้นรำ โรงเรียนนานาชาติชนชั้นสูงเมืองเอ ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา”