ต้วนฉุนจิ่นจ้องประโยคบนหน้าจอ «ที่รัก ในที่สุดคุณก็นึกถึงฉันแล้วเหรอ?»
เมื่อครู่นี้ในห้องไลฟ์ เธอเรียกเขาว่า «ราชา» เสียทุกคำ แต่พอกลับมาที่เว็บบอร์ดก็เปลี่ยนมาเรียก «ที่รัก» ซะแล้ว
ก่อนหน้านี้ยังพูดอยู่เลยว่าจะเอาเท้าเหยียบหน้าเขา! ผู้หญิงคนนี้พอได้เงินแล้วก็เปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก
เขาไม่สนใจคำยั่วเย้าของเธอ นิ้วพิมพ์ลงบนหน้าจอ มุ่งเข้าประเด็นทันที
ดี：【รูปถ่ายได้มาจากไหน】
เสียงเพลงในห้องส่วนตัวถูกปรับลงจนเบาที่สุด ไฟสปอตไลต์สีขาวเย็นส่องลงมาจากเพดาน โอบคลุมต้วนฉุนจิ่นไว้ในบรรยากาศกดดันอึมครึมอย่างยิ่ง
เหออวี่ขยับไปนั่งบนโซฟาเดี่ยวที่ห่างจากเขาหนึ่งเมตร ในมือถือแก้วเหล้าไว้ แม้แต่หายใจก็ยังไม่กล้าหายใจแรง
เขาลอบมองต้วนฉุนจิ่น
พูดกันตามตรง ใบหน้าของต้วนฉุนจิ่นมีเสน่ห์พอจะทำให้คนยอมถลำตัวเข้าไปทั้งที่รู้ว่าอันตรายจริง ๆ
ผิวขาวเย็น เครื่องหน้าคมลึกเป็นมิติ สันจมูกโด่งตรงราวกับคมมีด ดวงตาเรียวยาว หางตายกขึ้นเล็กน้อย ทั้งที่เป็นรูปตาที่ชวนให้คนตกหลุมรักได้ง่ายแท้ ๆ แต่ยามมองใครกลับไร้ไออุ่น ดำสนิทราวกับหมึก
สูง 188 เซนติเมตร ไหล่กว้างเอวสอบ ขายาว อัตราไขมันในร่างกายต่ำกว่า 12% มาโดยตลอด แม้สวมเสื้อเชิ้ตก็ยังเห็นมัดกล้ามเป็นลอน
เวลานี้เขาพิงอยู่บนโซฟาหนังแท้ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทติดเรียงชิดกันจนถึงเม็ดบนสุด ปิดบังลูกกระเดือกคมชัดเอาไว้
ผู้ชายที่ทั้งรวย ทั้งหล่อ แถมยังอารมณ์ร้าย กลับถูกใครบางคนต้อนจนจนมุมผ่านสายอินเทอร์เน็ต