แต่ลิฟต์ที่ไป๋เซียวโดยสารเหมือนเสียอย่างนั้น ไม่ว่าคนข้างนอกจะกดยังไง ประตูลิฟต์ก็ยังค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ
ไป๋เซียวเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องเบียดเสียดกับคนกลุ่มใหญ่ในลิฟต์ พอเห็นว่าประตูลิฟต์ของตัวเองไม่ยอมเปิด ก็กำลังรู้สึกฉงน พลันเห็นคนสองคนวิ่งนำกันเข้าไปในลิฟต์ฝั่งตรงข้าม ลุงข้างหลังเพียงแค่ก้าวช้าไปครึ่งก้าว ก็ถูกประตูลิฟต์ที่ปิดกระแทกอย่างรุนแรงหนีบแน่น
ชั่วพริบตา หัวของเขาก็ระเบิดออกเหมือนแตงโมที่ถูกบีบแตก สมองกระเด็น เนื้อกระจุย กระจายไปบนประตูลิฟต์ พื้น และร่างกายของผู้คนโดยรอบ
เสียงกรีดร้องสุดสยองดังขึ้น ขณะที่ลำตัวของลุงตั้งแต่หัวลงมาถูกประตูลิฟต์หนีบขาดเป็นสองท่อน ครึ่งหนึ่งล้มอยู่ในลิฟต์ อีกครึ่งหนึ่งล้มลงกับพื้นด้านนอกลิฟต์พร้อมเสียงดังฉึด
ในวินาทีที่สมองและเนื้อกระจายกระเด็นไปทั่ว ประตูลิฟต์ที่ไป๋เซียวนั่งอยู่ก็ปิดลงในที่สุด ลิฟต์เริ่มเคลื่อนขึ้นช้า ๆ
ไป๋เซียวในลิฟต์ช็อกจนแข็งทื่อ ภาพลุงถูกประตูลิฟต์บดหัวในความคิดของเธอไม่จางหาย เธอทั้งหวาดกลัวและรู้สึกว่าภาพนี้ช่างไร้สาระ มนุษย์ที่มีชีวิตแข็งแรงคนหนึ่ง ตายไปด้วยวิธีอันโหดร้ายเช่นนี้ต่อหน้าธารกำนัลภายในไม่กี่วินาที
คนที่ใช้ชีวิตในยุคสงบสุขไม่อาจรับความเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ได้ เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวจากข้างนอกยังคงดังแว่วเข้ามาในหูของไป๋เซียว เธอยังได้ยินเสียงคนตะโกนด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปว่ามีคนตายแล้ว
ลิฟต์ที่เธอนั่งค่อย ๆ เลื่อนขึ้น ไป๋เซียวกำราวจับลิฟต์แน่น ไม่ให้ตัวเองทรุดลงเพราะขาอ่อนแรง ขณะเดียวกันเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อสงบอารมณ์และหัวใจที่เต้นรุนแรงของตัวเอง
สมองของเธอวุ่นวายมาก แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอรู้ชัดเจน นี่คือโลกแห่งการเอาชีวิตรอด ตอนนี้ไม่มีเวลาให้เธออ่อนแอแล้ว เธอต้องปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ ถึงจะอยู่รอดได้
ได้เห็นคนตายต่อหน้าต่อตา ต่อให้หลอกตัวเองว่าเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการแกล้งคน ก็ต้องยอมรับความจริงอย่างสิ้นหวังว่าพวกเขาทะลุมิติมาอยู่ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอดจริง ๆ
พวกเขาแย่งกันขึ้นลิฟต์ และเกิดเหตุการณ์ประตูลิฟต์ปิดเร็วหลายครั้ง โชคดีก็แค่แขนหรือขาถูกหนีบขาดไปหนึ่งท่อน โชคร้ายก็ตายทันทีเหมือนลุงที่ถูกบดหัวเมื่อครู่
ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่า ลิฟต์หนึ่งตัวรับผู้เล่นได้เพียงคนเดียว ถ้ามากกว่าหนึ่งคน ประตูลิฟต์จะปิดอย่างรวดเร็ว แต่ลิฟต์มีทั้งหมดสี่สิบตัว พวกเขามีคนมากมาย ใครก็อยากขึ้นไปก่อน
เพราะว่าเสียงแจ้งเตือนเกมที่อ้างตัวว่าซื่อซื่อเพิ่งพูดไปว่า เลือกไอเทมเกมที่ถูกต้องถึงจะมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่า งั้นก็แน่นอนว่าใครขึ้นไปก่อนก็ได้เลือกก่อน
ไม่มีใครอยากตาย ดังนั้นทุกคนจึงแย่งกันเป็นคนแรกที่จะขึ้นลิฟต์
ลิฟต์ที่โดยสารขึ้นไปจนถึงชั้นสิบ ไป๋เซียวยังได้ยินเสียงอึกทึก เสียงกรีดร้อง และเสียงด่าทอจากด้านล่าง ในเสียงด่าทอนั้น ไป๋เซียวเข้าใจได้ว่าลิฟต์หนึ่งตัวเข้าได้เพียงคนเดียว ซึ่งหมายความว่าเธอที่รีบก้าวเข้ามาในลิฟต์ก่อน มีเวลาเลือกห้องพักมากกว่า
ไป๋เซียวที่สงบลงแล้วเกิดความรู้สึกโล่งใจขึ้นมาในใจ โชคดีที่เธอหาลิฟต์เจอก่อน มิฉะนั้นด้วยร่างกายที่ป่วยเป็นอัมพาตมาสี่ปีของเธอ คงเป็นไปไม่ได้ที่จะแย่งลิฟต์กับคนสุขภาพดีมากมายขนาดนั้น
เมื่อถึงชั้นสี่สิบสี่ ประตูลิฟต์ที่ไป๋เซียวนั่งมาก็เปิดออก เธอก้าวออกจากประตูลิฟต์แล้ว ประตูลิฟต์ก็ปิดและเคลื่อนลงอย่างรวดเร็ว เธอไม่เห็นลิฟต์ตัวอื่นจอดที่ชั้นสี่สิบสี่ อย่างน้อยก่อนที่ผู้เล่นระลอกถัดไปจะเลือกชั้นสี่สิบสี่ บนชั้นสี่สิบสี่ก็มีเพียงเธอคนเดียว
สิ่งที่ไป๋เซียวเห็นหลังจากลงลิฟต์คือทางเดินอันมืดมิดที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เธอเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็เห็นวัตถุเรืองแสงหลายชิ้นลอยอยู่บนพื้นทางเดินที่สกปรกรกรุงรัง น่าจะเป็นไอเทมเกมที่ซื่อซื่อพูดถึง
เมื่อกี้ซื่อซื่อพูดชัดเจนแล้วว่า หอพักแต่ละห้องมีไอเทมเกมสุ่มหนึ่งชิ้น เป็นของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่ และตามทางเดินของหอพักก็สามารถเก็บไอเทมเกมได้เช่นกัน
คนที่เคยเล่นเกมย่อมรู้ว่า ไอเทมเกมมีทั้งที่เก่งกาจและก็มีทั้งที่ไร้ประโยชน์ เสียงแจ้งเตือนเกมก็บอกชัดเจนแล้วว่า เลือกไอเทมเกมที่ถูกต้อง ถึงจะมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่า
ในทางกลับกัน ถ้าเลือกไอเทมเกมไม่ถูก บางทีคืนแรกก็ตายแล้ว
ไอเทมไม่กี่ชิ้นที่กระจัดกระจายอยู่บนทางเดินช่วงนี้เหมือนกันหมด ดูจากรูปร่างภายนอกแล้วเป็นประแจเหล็ก ประแจใช้ทำอะไรได้? ซ่อมแซมหรือ?
ไป๋เซียวยื่นมือไปเก็บประแจ พอจะแตะถึงประแจ แผงแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาบนประแจ
[ซื่อซื่อขอเตือน: ทุกวันสามารถเก็บไอเทมเกมได้เพียงหนึ่งชิ้นบนทางเดิน โปรดผู้เล่นเลือกอย่างรอบคอบนะ]
ไป๋เซียวรีบดึงมือกลับทันที ในสถานการณ์ที่เก็บไอเทมได้เพียงหนึ่งชิ้นต่อวัน แบบนั้นก็ต้องเลือกอย่างรอบคอบจริง ๆ
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าตอนกลางคืนจะมีอันตรายอะไร แต่ไป๋เซียวเชื่อมั่นในประโยคหนึ่ง ความกลัวทั้งหมดเกิดจากอำนาจการยิงที่ไม่เพียงพอ อย่างน้อยเธอต้องรู้ให้ได้ว่าทางเดินมีไอเทมกี่ประเภท แล้วค่อยเลือกไอเทมเกมที่มีอานุภาพทำลายล้างมากที่สุดสักชิ้น
แต่ไอเทมเกมที่กระจัดกระจายอยู่บนทางเดินเหล่านี้ ไม่มีคำอธิบายโดยละเอียด ไม่รู้ว่าหลังจากเก็บแล้วถึงจะแจ้งเตือนหรือไม่
ไป๋เซียวลังเลอยู่เพียงวินาทีเดียว ก็ตัดสินใจเดินต่อไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ เวลามีจำกัด เธอไม่รู้ว่าลิฟต์ระลอกถัดไปจะมีคนเลือกชั้นสี่สิบสี่หรือไม่ เนื่องจากไอเทมบนทางเดินไม่มีคำอธิบายละเอียด งั้นเธอก็ไปเลือกห้องพัก ดูซิว่าไอเทมเกมในห้องพักเป็นอย่างไร
ไม่นานไป๋เซียวก็เห็นประตูห้องพักสามบาน เหนือประตูมีเลขห้อง ได้แก่ 4401 4402 4403
ประตูห้องพักสามบานนี้หน้าตาเหมือนกันเป๊ะ ล้วนเป็นประตูเหล็กสกปรกและเก่าโทรม แม้แต่สนิมก็ยังอยู่ตำแหน่งเดียวกัน ในชีวิตจริงเป็นไปไม่ได้ ไป๋เซียวถึงได้รู้สึกสมจริงว่า นี่คือเกม
ไป๋เซียวเปิดประตูบานหนึ่ง ในที่สุดก็เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงภายในห้องพัก
สมกับเป็นที่พักพิงที่ปลอดภัยแห่งเดียวของผู้เล่น ข้างในกับข้างนอกเหมือนเป็นคนละโลก ด้านนอกพื้นเต็มไปด้วยความสกปรก ผนังเหลืองและเต็มไปด้วยคราบสกปรก แต่ภายในห้องพัก พื้นสีขาวสะอาดไร้ฝุ่น ผนังขาวดุจหิมะ
แต่ในห้องพักที่ใหม่อลังการนี้ กลับมีเตียงไม้เล็ก ๆ ที่โยกเยกอยู่ เตียงมีร่องรอยมอดกัด ท่าทางแบบนี้ทำให้รู้สึกว่า ถ้านอนลงไปอาจจะพังได้
หมอนเก่าคร่ำคร่าและผ้าห่มที่ปะแล้วบนเตียง ดูชื้น ๆ ถึงจะไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่ไป๋เซียวก็ได้กลิ่นอับชื้นแล้ว
ไป๋เซียวรู้สึกแปลก ๆ เตียงเล็ก ๆ เก่า ๆ นี้กับห้องพักใหม่อลังการไม่เข้ากันอย่างรุนแรง บนพื้นข้างเตียงเล็ก ๆ โทรม ๆ มีประแจเหล็กที่คุ้นตาอยู่อันหนึ่ง เหมือนกับที่ไป๋เซียวเห็นข้างนอกทุกอย่าง แต่ประแจบนพื้นห้องพักไม่เรืองแสง ดูเหมือนประแจธรรมดาทั่วไป
ไป๋เซียวพบว่า ประแจอันนี้วางอยู่บนกระเบื้องพอดี วิธีการวางแบบนี้ทำให้เธอนึกถึงเกมป้องกันฐานที่เล่นตอนเด็ก ๆ ในเกมป้องกันฐาน หนึ่งช่องวางไอเทมเกมได้เพียงหนึ่งชิ้น นี่มันเรื่องบังเอิญหรือ?
น่าเสียดายที่ไอเทมเกมในห้องพักก็ไม่มีคำอธิบายโดยละเอียด นี่จะให้พวกเขาเลือกสุ่มสี่สุ่มห้า อาศัยดวงหรือ?
ไป๋เซียวไม่กล้าเสี่ยง ถ้าเธอดวงดี ก็คงไม่เป็นโรคที่มีคนเป็นแค่สองในแสนคนหรอก
เธอกัดฟัน ตั้งใจจะดูเพิ่มอีกหน่อย อย่างน้อยก็ต้องเลือกไอเทมเกมที่ดูมีอานุภาพทำลายล้างสักชิ้นเถอะ