ติ้งรุ่ยเสวี่ยค่อย ๆ ยกมือขึ้น รอยยิ้มบาง ๆ เต็มไปด้วยอันตราย: "ถ้าอย่างนั้น... การสอบเข้ามหาวิทยาลัยครั้งนี้จะให้คะแนนกันยังไง คงต้องให้บัณฑิตผู้ยอดเยี่ยมคนนี้ช่วยเสนอความคิดเห็นหน่อยแล้วล่ะ"
".........ขอโทษครับ"
เฉินเจ๋อล้มตัวลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว พลิกหน้ากลับกลอกได้ราวกับพลิกหนังสือ น้ำตาสองสายไหลริน
สูงหนึ่งคืบ ปีศาจสูงหนึ่งจั้งจริง ๆ
"สถานการณ์แบบนี้มันเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ ให้คะแนนไม่ได้จริง ๆ" เฉินเจ๋อทุบพื้นร้องไห้
เพื่อดึงดูดเจ้าของอาณาเขตทั้งสอง เขาแอบซ่อนเรื่องนี้จากทีมสังเกตการณ์และผู้อำนวยการหลายท่าน ตั้งใจว่าทุกคนจะได้แสดงความสามารถในสถานการณ์คับขันระหว่างความเป็นความตาย หนึ่งเพื่อให้การสอบเสร็จสมบูรณ์ สองเพื่อตกปลาตัวใหญ่
ไม่คิดว่าสุดท้ายจะพลาดท่าเสียเอง
"ใครจะไปรู้ว่าที่นั่นมีเรือรบร้างอีกลำ ใครจะไปรู้ว่าหยานโหยวจะถูกพบได้เร็วขนาดนั้น นี่มันโกงชัด ๆ เลยนะเนี่ย"
พูดตามตรง เย่ปู้หวี่พบตัวเขาได้ไวเกินไป หลังจากนั้นก็เปิดโอกาสให้ผู้เข้าสอบและทีมสังเกตการณ์มีเวลาถอนตัวมากพอ
ผลก็คือ...
คนที่ได้แสดงความสามารถของตัวเองมีไม่กี่คน ส่วนผู้เข้าสอบที่เหลือกลับโชว์การทำงานเป็นทีมได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ความสามารถส่วนบุคคลกลับไม่ได้แสดงออกมาเลย!
แบบนี้จะให้คะแนนยังไง?!
คะแนนกลุ่มเต็ม คะแนนบุคคล: ???
ผิดแผน ผิดแผนจริง ๆ
หลานหวยอวี้ถอนหายใจ: "รวมถึงจะให้สอบอีกรอบก็ไม่ไหว แม้แต่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ทนกับการสิ้นเปลืองทรัพยากรแบบนี้ไม่ไหว"