ผู้ประกาศลมสายฟ้าที่เหลือแต่แกนกลางโกรธจนแทบระเบิด เสียแตงโมไป ก็ไม่ได้เมล็ดงามาแทน จนตราผู้ประทานพรยังเกือบถูกลบล้าง
นี่ก็เหมือนไปทะเลาะกับใครสักคนแล้วแทบไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน!
นึกถึงการโจมตีสุดน่าสะพรึงเมื่อไม่กี่วินาทีนั้น ผู้ประกาศลมสายฟ้าก็รู้สึกขนลุกซู่ ถ้าแม้แต่ตราประทานพรก็ถูกลบล้างไปด้วย งั้นมันคือขาดทุนยับเลยจริง ๆ
"นั่นแน่นอนว่าเป็นวิธีการที่มนุษย์เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมี ผู้เข้าสอบของต้าเซี่ย ก่อนที่พวกเขาจะเติบโตขึ้นมา ห้ามยุ่งกับกลุ่มพวกตัวประหลาดนั่นเด็ดขาด"
ด้วยความระมัดระวังในใจ ผู้ประกาศลมสายฟ้าซ่อนแกนกลางของตัวเองไว้มั่นคง แล้วถอนตัวจากบริเวณนี้ทันที
พายุในที่สุดก็สงบลง หลานหวยอวี้มองไปยังนักเรียนที่อยู่เบื้องหลังซึ่งสภาพยับเยิน คิ้วตาที่คมกริบก็อ่อนลง
"พวกเจ้าทำได้ดีมาก"
การสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันวุ่นวายยุติลงชั่วคราว มู่ปิงเกอและคนอื่น ๆ สภาพสกปรกมอมแมม ถูกหลานหวยอวี้พาไปที่ทีมสังเกตการณ์
ครูสายรักษาเตรียมการช่วยชีวิตไว้แล้ว ทันทีที่เห็นทั้งหลายก็พุ่งเข้าไปทำการปฐมพยาบาล และทำการรักษา
โหลวกวานซานและคนอื่น ๆ ที่ฝืนจิตใจไว้ก็หมดสติลงตรงนั้น เข้าสู่การหลับลึก
แต่สีหน้าของผู้อำนวยการโรงเรียนหลายคนกลับไม่สู้ดี กอดอ้อมแขนราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง
ไม่นาน ชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบของกองรักษาความมั่นคงสังคมก็เดินเข้ามา สายตาอันคมกริบของผู้อำนวยการทั้งหลายหันมาจ้องทันที
หลานหวยอวี้เป็นฝ่ายพูดก่อน น้ำเสียงแช่แข็งดั่งน้ำแข็ง "เฉินเจ๋อ ฉันว่าเราต้องการคำอธิบายสักหน่อย โซนประเมินที่กองรักษาความมั่นคงสังคมจัดเตรียมไว้ ทำไมถึงเกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่ขนาดนี้ได้