เย่ปู้หวี่พิจารณาการ์ดในมืออย่างละเอียด รูปคนไร้ใบหน้าสีหน้าอันน่าเศร้าปรากฏขึ้นกลางการ์ด และมีตัวอักษรหนึ่งบรรทัดผุดขึ้นบนหน้าการ์ด
ตำแหน่ง: จิตแพทย์เพียงคนเดียวของปราสาทโบราณ
อาณาเขต: ห้องให้คำปรึกษาสุขภาพจิต
หน้าที่และความสามารถ: ทำการบำบัดทางจิตให้พนักงานทุกคนในปราสาท ทุกหนึ่งชั่วโมงสามารถเรียกตัวใครก็ได้หนึ่งคนมาบังคับให้เข้ารับการบำบัด
ฝ่าย: เป็นกลาง
“นี่มันอะไรกัน?”
ซูอูเว่ยเลิกคิ้ว เขย่าการ์ดประจำตัวในมือ เป็นตำแหน่งที่น่าสนใจอยู่
บนหน้าการ์ดเป็นเงาร่างถือมีด
ตำแหน่ง: นักฆ่าที่แฝงตัวเข้ามาในปราสาท
อาณาเขต: กระท่อมลับ
หน้าที่และความสามารถ: สังหารคนชั่วในฝ่ายอธรรมภายในปราสาท มีเวลาสิบนาทีแห่งการปกปิดอย่างสมบูรณ์ ในช่วงเวลานี้ไม่มีใครสามารถพบร่องรอยของเธอได้
สกิลรีเฟรชทุกหนึ่งชั่วโมง ความแรงคริติคอลของความเสียหายแต่ละครั้งคือร้อยเปอร์เซ็นต์
ฝ่าย: ผู้พิทักษ์
“ฉันว่าตำแหน่งนี้เหมาะกับโข่วอิ้งมากกว่า”
โข่วอิ้งจนปัญญาจะเถียง “เสียดาย ที่การ์ดประจำตัวของฉันดูเหมือนจะหัวเราะเยาะฉัน”
ทุกคนมองไปที่การ์ดของโข่วอิ้ง อดหัวเราะออกมาไม่ได้
บนนั้นเขียนสามตัวใหญ่ว่า ผู้โชคดี
ตำแหน่ง: ผู้โชคดี
อาณาเขต: ไม่มี
หน้าที่และความสามารถ: ไม่มี แค่โชคดีก็พอ
ฝ่าย: เป็นกลาง
หว่านหลานเลิกคิ้ว “แล้วแบบนี้มีแค่ฉันคนเดียวที่อยู่ฝ่ายอธรรมเหรอ?”
นางชูการ์ดของตัวเองขึ้น
“นักสะสมข้อมูล อาณาเขตคือโต๊ะทำงานหนึ่งตัว หน้าที่และความสามารถ… พูดง่าย ๆ คือกำแพงมีหู ตราบใดที่อยู่ตรงข้ามกับสิ่งก่อสร้าง ฉันก็จะได้ยินแผนการลับของคนอื่น ฝ่าย อธรรม”