มั่วเยว่ยกค้อนสีชมพูในมือ พันรอบหนวดเส้นหนึ่งแล้วดึงให้ตึง ดูเหมือนกำลังยกโฟล์คลิฟต์พันสายเคเบิล
“ฟู่เซิ่ง! ฟันมัน!”
“รับทราบ!”
การโจมตีโปร่งใสเส้นหนึ่งพุ่งผ่าน คลื่นอากาศแสดงรูปร่างของดาบลม ตัดหนวดที่ถูกดึงให้ตึงขาดออก
เฮ่อชวนถือมีดน้ำแข็งอยู่ในมือ นำทีมของตัวเองตัดและแช่แข็งหนวดสามเส้นขาด
“เฉินเสี่ยวลี่ วางยาสลบ!”
เฉินเสี่ยวลี่ที่ยืนอยู่บนที่สูง ถือคทา ขมวดคิ้ว แล้ววงเวทย์หนึ่งวงก็สว่างขึ้น
“นี่เรียกว่าวงเวทย์ชา ไม่ใช่ยาสลบ!”
เหลียงเซียวฟันหนวดไปพลางแซวไปพลาง: “คำแรกฟังดูเหมือนด่า เฉินเจี๋ย เรียกยาสลบดีกว่า ฟังดูดูเป็นมืออาชีพกว่า”
ทางด้านอื่น ผู้แข็งแกร่งระดับหกเจ็ดจำนวนหนึ่งใช้วิธีต่าง ๆ สารพัด เหมือนสายเคเบิลเหล็กกล้าหลากสี ดึงหนวดใหญ่ไว้
มองดี ๆ กลับดูเหมือนมีดตัดหลายแบบ ไม่นานก็ตัดปีศาจเหลือแต่ตัวกับหัว ใครเห็นก็ต้องชมว่า เป็นวิธีชำแหละศพที่มืออาชีพจริง ๆ
โบราณมีมนุษย์หม้อ ปัจจุบันมีหมูหายนะ สุดยอดจริง ๆ
ระหว่างที่ภายนอกกำลังตัดกันอยู่นั้น ภายในก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น
เย่ปู้หวี่ได้เห็นวงเดือนเปลี่ยนเร็วกว่าที่เคยเป็นครั้งแรก แทบจะในพริบตา วงเดือนก็ย้อนเวลาครบหนึ่งรอบ
รอยแตกยาวจากมุมตาของรูปปั้นแผ่ขยาย แตกออก วิญญาณโปร่งใสสีขาวขดตัวอยู่ ปรากฏขึ้นในพื้นที่มืดสนิท ทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดแสงของทั้งพื้นที่ ขับไล่ความมืด ส่องสว่างห้องมืดทั้งห้อง