พลังของหลานหวยอวี้วาดนกนางแอ่นให้ลืมตาขึ้น ทีมฉุดฟ้าพังทลายทุกคนใจจดใจจ่อ ก่อนหน้านี้พวกเขาถูกการโจมตีนี้กระแทกเข้ากำแพง
โหลวกวานซานกัดฟัน ย่อตัวลง จับมือเข้าหากัน: "ซูอูเว่ย ขึ้นไป!"
ซูอูเว่ยเหยียบมือของโหลวกวานซาน ใช้แรงดีดตัวขึ้นไปกลางอากาศ โปรยเปลวไฟอย่างไม่เกรงใจ แสงทองสว่างจ้าบังตา
หว่านหลานเล็งไปที่หลานหวยอวี้ พึมพำ: "เตรียมตัวไว้ อาจเจ็บนิดหน่อย"
เย่ปู้หวี่รัดเชือกที่ผูกตัวไว้แน่นขึ้น พยักหน้า: "ไม่เป็นไร"
วินาทีต่อมา หว่านหลานโก่งธนูยิงออกไปหนึ่งดอก เย่ปู้หวี่ถูกลากเหินขึ้นกลางอากาศ เหยียบยอดลม ขับเคลื่อนลูกธนูที่ควบคุมไม่ได้พุ่งเข้าไปกลางการต่อสู้
มู่ปิงเกอรีบยกกระจกน้ำขึ้น ดึงโข่วอิ้งขึ้นมา แล้วบุกไปกับซูอูเว่ยเพื่อโจมตีหลานหวยอวี้
ต้องจัดการให้เสร็จก่อนที่นกนางแอ่นจะขยับ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่มีโอกาส
เย่ปู้หวี่ฝ่าลมกรรโชกและเปลวเพลิง ยิงกระสุนทั้งหมดออกมาในครั้งเดียว
หลานหวยอวี้ออกแรงเต็มที่ พลังรอบตัวบดขยี้กระสุนที่เย่ปู้หวี่ยิงมา
"ตราบใดที่แตะเป้าหมายไม่ได้ ก็ไร้ความหมาย"
เย่ปู้หวี่กัดฟัน: "ฉันรู้อยู่แล้ว!"
ท่ามกลางลมและไฟ หลายคนฝืนฝ่าขึ้นไป นกนางแอ่นเงยหน้าขยับปีก พวกเขาถูกเหวี่ยงกระเด็นทันที
ในจังหวะที่ปลิวถอยหลัง ซูอูเว่ยเหวี่ยงดาบยาวในมือไปทางเย่ปู้หวี่
เย่ปู้หวี่คว้าดาบไว้ เท้าส่องแสงเศษกระจกน้ำของมู่ปิงเกอ ร่างทั้งคนหายไปจากจุดเดิม ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังหลานหวยอวี้