เสียงปรบมือดังกึกก้องราวกับลมแรงพัดใบไม้ไหว
มู่ปิงเกอก้าวขึ้นเวที
มอคอฟยื่นมือออกไป: "เชิญผู้ฝึกสอนมู่กล่าวอะไรสักหน่อย"
เสียงปรบมือดังกึกก้อง
มู่ปิงเกอขยับริมฝีปากเบา ๆ: "ไม่มีอะไรจะพูด แค่ต้องแข็งแกร่งขึ้น สู้ไปด้วยกัน"
อากาศเงียบลงชั่วครู่ เหล่าทหารกองกำลังเหล็กกล้าต่างมองหน้ากัน แล้วในวินาทีถัดมาก็ส่งเสียงปรบมือดังลั่นราวฟ้าผ่า
"เจ๋ง! ดีกว่าสุนทรพจน์ยาวเหยียดของมอคอฟตั้งเยอะ!"
"ใช่แนวนี้เลย ฝึกด้วยกันเถอะ"
"มาสู้กันเลย ฉันอยากท้าทายหน่วยฉุดฟ้าพังทลายในตำนานมานานแล้ว"
มุมปากมอคอฟกระตุก จะเรียกว่าสุนทรพจน์ยาวเหยียดอะไรกัน สมควรโดนสั่งสอนแล้วใช่ไหม
แล้วการฝึกฝนตนเองของมู่ปิงเกอก็ดำเนินต่อไป
แนวหน้ากองทัพร่วมโลกปัจจุบัน
บนหน้าผาที่ยื่นออกมา ชายในเครื่องแบบทหารนั่งอยู่บนก้อนหินสูงสุด สายลมยาวพัดมาปะทะตัว เขาเปิดเครื่องสื่อสารดูไปพลาง ตบขาตัวเองหัวเราะดัง ๆ เป็นระยะ
"ไม่เลว ๆ ทุกคนดูไปได้สวยดีนี่"
"ผู้ฝึกสอนพิเศษของกองกำลังเหล็กกล้า อาจารย์กิตติมศักดิ์ของวิทยาลัยวิกซู อัศวินกิตติมศักดิ์ของอัศวินราชสำนักนิวโรม อาจารย์พิเศษของวิทยาลัยโอไบรท์ แล้วก็... แขกรับเชิญพิเศษของจักรพรรดินิวโรม ว้าว ฟังดูดีไม่เบาเลย"
โหลวกวานซานเลื่อนดูต่อไป: "ขอฉันดูหน่อยสิ เพื่อนซวยอย่างโข่วอิ้งเป็นยังไงบ้าง"
เฮ้ย... ผู้สร้างบ้านจำลองพฤติกรรม นักวิจัยระดับสูงสุดของศูนย์วิจัยหลักต้าเซี่ย ดาวดวงใหม่ของโลกปัจจุบันที่ถือสิทธิบัตรเทคโนโลยีมากมาย? เปิดตัวตนลับเยอะขนาดนี้เลยเหรอ"