ไซล์ดกัดฟันกรอด กำหมัดแน่น สายตาที่หม่นลงชั่วครู่หุบกลับเมื่อสัมผัสได้ถึงคำเตือนที่เลือนราง
เขาชำเลืองมองหลานหวยอวี้ที่นิ่งสงบราวภูเขา คนต้าเซี่ยชอบแสดงเจตนาฆ่าด้วยสีหน้าเฉยเมยจริงๆ แต่ละคนก็ชอบปกป้องพวกพ้องของตัวเองนัก
เขานั่งไขว่ห้างมองทีมฉุดฟ้าพังทลายทั้งหกคน "ตอนนี้ฉันเกลียดพวกคุณมากจริงๆ"
เย่ปู้หวี่บ่นเบาๆ "เมื่อก่อนคุณก็ไม่เคยชอบ"
ไซล์ดเอนหลัง เลือกที่จะหลับตาพักผ่อน
เขาไม่อยากคุยกับคนของฉุดฟ้าพังทลาย คนหกคนนี้ราวกับเกิดมาเพื่อจับผิดเขา ถ้าไม่ใช่เพราะท่านพี่ของเขาบังคับมา เขาก็คงไม่มาเมืองต้าเซี่ยหรอก
หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ
ทีมฉุดฟังพังทลายชินชาแล้ว นิสัยท่านดยุกคนนี้พวกเขารู้ดีก่อนหน้านี้แล้ว หยิ่งยโสแต่ก็ไม่ทำให้คนรังเกียจ
เพราะว่า... เขาโจมตีแบบไม่เลือกหน้าจริงๆ เจอใครก็ด่า สู้ไม่ได้ก็แค่สติแตก และสติแตกได้ชัดเจนมาก ก็ถือว่าเป็นคนมีอารมณ์จริงใจแบบพิเศษอยู่
จ้าวเจ๋อลูบหัวล้านที่เพิ่งเกิดใหม่ อาสาทำหน้าที่แนะนำ
"ท่านที่หลับตาพักผ่อนอยู่นี้คือท่านดยุกไซล์ดแห่งนิวโรม ระดับเจ็ด ผู้รับผิดชอบวิทยาลัยโอไบรท์ คุณผู้หญิงท่านนี้คือผู้ก่อตั้งราชสำนักกุหลาบแห่งอเมริกา ระดับหก ผู้รับผิดชอบวิทยาลัยไอร์ นักรบผู้นี้ชื่อบอร์ก นักรบผู้เกียรติยศแห่งรัสเซียเหนือ ระดับหก ผู้รับผิดชอบวิทยาลัยวิกซู
ข้างหน้าเด็กๆ เหล่านี้คือทีมฉุดฟ้าพังทลาย ข้างหลังคือทีมขอบฟ้า ต่อจากนี้จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันนาน หวังว่าทุกคนจะผ่านช่วงเวลาที่ค่อนข้างเป็นมิตรด้วยกันได้"