แทนเนดปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า สีหน้าไม่สู้ดีนัก
"พูดจาเย่อหยิ่งเสียจริง"
อันนาเนียยักไหล่อย่างจนใจ "ดูเหมือนข้อมูลของเราจะล้าสมัยไปแล้ว ไม่ควรประมาทขนาดนี้"
ฟลอร่าทำปากยื่น "พลังซ่อนเร้นของฉันยังไม่ได้ใช้เลย นี่มันเกินไปแล้ว"
โจนาธานครุ่นคิด จริงด้วย พวกเขาไม่ควรเอาเจตคติที่เคยมีต่อคนรุ่นเดียวกันมาใช้กับคนกลุ่มนี้เพียงเพราะอายุเท่ากัน
"ใจเย็นๆ ฟลอร่า ท่านดยุกสเลดเตือนไว้แล้ว ต่อให้เธอใช้พลังซ่อนเร้นออกมา ก็คงไม่ใช่คู่มือของพวกเขา"
ฟลอร่าขมวดคิ้ว "ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าไม่ได้ โจนาธาน ความลังเลและถอยหลังไม่ใช่คุณสมบัติของอัศวิน"
โจนาธานเอ่ยอย่างใจเย็น "ความมุทะลุก็ไม่ใช่เหมือนกัน เราควรใจเย็น อย่างน้อยก็วางแผนกันสักหน่อย"
โข่วอิ้งเตือน "ทุกคน การวางแผน อย่างน้อยก็ควรหลบสายตาคนหน่อยเถอะ"
ฮาดตาแดงก่ำด้วยความโกรธ เตะเก้าอี้ใต้เท้าพัง "มาสู้กับฉันสักตั้ง!"
"ไม่ ฉันปฏิเสธ"
เย่ปู้หวี่เก็บทวนยาว "ก่อนที่พวกคุณจะเตรียมตัวพร้อม เรายังไม่คิดจะสู้กับพวกคุณ ดูท่าทางแต่ละคนไม่ยอมแพ้กันเลย ก็ไม่เหมือนคนที่ตั้งใจเรียน"
"งั้นก็ต้องใช้วิธีสอนแบบสู้กันแล้ว ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้ว พวกเราจะไปกินข้าว"
เธอยื่นนิ้วชี้หนึ่งนิ้ว มองไปยังเหล่าผู้คนจากสามสถาบันใหญ่
"แบบนี้ ให้เวลาพวกคุณครึ่งวันบ่ายปรับตัว จะวางแผนก็ได้ จะหาพันธมิตรก็ได้ คืนนี้เที่ยงคืน เราจะขอสนามจำลองหนึ่งแห่ง สู้ไปสอนไป"
เธอชี้ไปทางเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างหลัง