ไม่รู้เลยว่าพวกมันมองเย่ปู้หวี่และคนอื่น ๆ เป็นพวกโง่ ส่วนเย่ปู้หวี่และคนอื่น ๆ ก็มองพวกมันเป็นพวกโง่เหมือนกัน
เพิ่งเคยเห็นหายนะที่เอาตัวเองมาส่งถึงหน้าประตูเป็นครั้งแรก
เย่ปู้หวี่กระแอมเบา ๆ ไม่ว่าจะยังไง ขั้นแรกก็สำเร็จแล้ว งั้นก็เข้าประเด็นสำคัญเลย
"พูดตรง ๆ เลยนะ ในเมื่อทุกคนเป็นหายนะของเราแล้ว ฉันก็จะแบ่งปันข้อมูลของฉันให้ฟัง เหตุผลที่เรากล้าให้คำมั่นแบบนี้ ก็เพราะเรามีข้อมูลที่ทำให้เรื่องนี้เป็นไปได้"
นักบวชชั้นสูงหลายคนเริ่มสนใจ พวกหายนะเหล่านั้นก็เงี่ยหูฟัง
ข้อมูลอะไร?
เย่ปู้หวี่เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ "พวกคุณรู้ไหมว่าหลังจากที่ไร้ผู้หวนคืนถือกำเนิด มันไปที่ไหน? แล้วทำไมพลังของมันถึงพุ่งทะยานขึ้นมาได้ขนาดนั้น?"
เธอเหมือนปีศาจที่สะกดใจคน ทำให้พวกหายนะเหล่านี้เริ่มสนใจ
"พวกคุณเคยได้ยินเรื่องโลกหลังประตูไหม?"
นักบวชชั้นสูงคนแรกที่ยอมสวามิภักดิ์เบิกตาลุกวาว "ท่านจ้าว ท่านรู้งั้นเหรอ?"
เย่ปู้หวี่พยักหน้า ทำท่าทางเย่อหยิ่ง มองไปรอบ ๆ แล้วลดเสียงพูด "ที่พวกเราถูกไล่ล่า ก็เพราะได้ยินการพูดคุยภายในของฉุดฟ้าพังทลาย พวกเขาไม่เพียงแต่พูดถึงโลกหลังประตู แต่ยังพูดถึงชื่อหนึ่งด้วย"
"ชื่ออะไร?"
"โข่วเฉี่ยเอ่อร์"
"เคาเชอร์?!"
ฝูงหายนะส่งเสียงสูงขึ้นทันที สีหน้าตกใจจนตะลึงงัน
เย่ปู้หวี่กระพริบตา มองไปที่โข่วอิ้งอย่างไม่ให้ใครสังเกต
ชื่อนี้มีพลังขนาดนั้นเลยเหรอ? เป็นที่รู้จักขนาดนั้นเชียวเหรอ ทำไมพวกหายนะถึงมีสีหน้าแบบนี้กันหมด