อันที่จริง [นิรันดร์หนาวเหน็บ] เห็นเงาของศัตรูเก่าจริงๆ
ไม่ใช่แค่หนึ่งเดียว
การโจมตีที่ตามมาทีละครั้งราวกับเงาของกาลเวลา ปรากฏวาบขึ้นตรงหน้าอย่างไม่ขาดสาย
ท่ามกลางแสงดาบที่หนาแน่น มันมองเห็นเงาร่างมากมายที่มองไม่เห็นใบหน้า ผ่านเข้ามาในห้วงความคิด บ้างแน่วแน่ บ้างกล้าหาญ บ้างเจ้าเล่ห์...
เงาจากยุคสมัยที่แตกต่างกันเชื่อมโยงกันเป็นเสียงคำราม ระเบิดออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว ต่อให้แข็งแกร่งราวเทพเจ้า ก็ไม่อาจต้านทานการสั่งสมของนับหมื่นยุคได้
ชายชราย้ายภูเขายังไม่หวั่นเกรง แล้วการที่ผู้คนนับหมื่นศึกษาศัตรูเพียงหนึ่งเดียวนั้นจะมีอะไรที่น่ากลัว? จุดอ่อนทั้งหมดของ [นิรันดร์หนาวเหน็บ] ถูกบันทึกไว้แล้วครั้งแล้วครั้งเล่าในทุกโลกที่มันผ่าน
เมื่อสมาคมนักปราชญ์ถอดรหัสข้อมูลที่ซินทาร์ทิ้งไว้ ก็โยนมันลงสู่แม่น้ำลืมเลือน ภายใต้การทำงานของแม่น้ำลืมเลือน มันกลายเป็นฟองความรู้จำนวนมาก ไหลเข้าสู่สมองของเหล่านักรบผู้แข็งแกร่ง
เหล่าผู้แข็งแกร่งที่ผ่านการศึกมามากมาย ราวกับได้รับตำราลับ ก็ได้รับคู่มือการต่อกรกับ [นิรันดร์หนาวเหน็บ] ที่คนรุ่นก่อนทิ้งไว้ระหว่างทางมา
ธารน้ำแข็งอันเงียบงันถูกสั่นสะเทือน ท่ามกลางแสงดาบและเงามีด สายฟ้าคำรามที่พุ่งทะยานระเบิดความเยือกเย็นที่ถูกแช่แข็ง ส่งดาบยาวเล่มหนึ่งมาตรงหน้ามัน
[นิรันดร์หนาวเหน็บ] หมุนคอหลบโดยสัญชาตญาณ ใบมีดจึงฟันลงมาตามลำคอ ทะลุจากเหนือแขนขวาลงไปในชั้นน้ำแข็งที่แข็งแกร่ง ใต้แขนขวา แสงดาบเรือนหนึ่งพุ่งจากมุมที่เหลือเชื่อ ราวกับแทงทะลุเวลาที่ซ้อนทับกัน จากจุดบอดพุ่งแทงเข้าที่ไหล่อย่างดุดัน