แต่ยังไม่จบแค่นั้น หลังจากการพุ่งชนแบบพลีชีพสิ้นสุดลง สิ่งที่ปรากฏสู่สนามรบคือดวงอาทิตย์ดวงใหม่
“ปกป้องไว้เหรอ? ปากดีจริง วันนี้ปู่คนนี้จะสอนมารยาทให้เอง!”
หวังเจี้ยนเช่อปรับค่าพารามิเตอร์ หล่อเลี้ยงพลังงานสุริยะที่นำมาด้วยเข้าไป กลายเป็นปืนใหญ่ระดับทำลายล้างหายนะที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ยิงใส่เงาร่างเบื้องล่าง
เสียงกัมปนาทอันหนักหน่วงดังก้องทั่วฟากฟ้า สั่นสะเทือนนภากาศ
แสงเพลิงอันร้อนแรงส่องสว่างทั่วทิศทุกทาง [นิรันดร์เยือกแข็ง]เงยหน้าขึ้น แขนทั้งสองข้างแหลกสลาย มองดูดวงอาทิตย์ที่โถมเข้ามาเบื้องบน ความรู้สึกวิกฤตซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ผุดขึ้นในใจ ตะโกนบอกภัยอันตรายอยู่ตลอดเวลา
“ที่แท้โลกปัจจุบัน ก็ยังมีท่าใหม่”
มันลุกขึ้นยืน กางแขนทั้งสองข้าง ราวกับกำลังอ้าแขนรับแสงตะวัน มุมปากโค้งขึ้นด้วยรอยยิ้มอันบ้าคลั่ง
“ไม่เสียแรงที่ข้าเตรียมของขวัญไว้ให้พวกเจ้า”
วินาทีที่เสียงนั้นร่วงหล่นลงสู่พื้น ท่ามกลางมหาสมุทรอันเงียบสงัดก็ผุดสีเขียวจาง ๆ ขึ้นมา ตามมาด้วยพลังชีวิตอันมหาศาลที่แผ่ขยายเข้ามาในพริบตา ย้อมทะเลสีแดงเข้มนี้ให้กลายเป็นสีเขียว
เป็นภาพที่ดูเจริญงอกงาม แต่กลับทำให้คนรู้สึกหนาวสะท้านในใจ
เท้าข้างหนึ่งย่างก้าวเข้าสู่มหาสมุทร สายน้ำที่ปั่นป่วนปะทะกันเกิดเป็นระลอกคลื่นนับไม่ถ้วน กิ่งไม้ที่ทอดต่ำจมดิ่งลงไปในน้ำ แตกใบออกมาทีละใบ ๆ
สิ่งมีชีวิตที่สวมใส่ชุดเขียวเดินทางมาจากโลกภายนอก
ภัยธรรมชาติระดับสิบ [แผ่ขยาย] เข้าร่วมสนามรบ
ดวงอาทิตย์ดวงใหม่ถล่มลงมา ธารน้ำแข็งละลายเหลือเพียงแผ่นน้ำแข็งแตกกระจาย หลังคลื่นยักษ์สูงชันกระเซ็นขึ้นมา แขนที่หลอมจากเหล็กกล้าก็ฉีกคลื่นยักษ์ออกมา มองไปยังผู้คนที่อยู่เบื้องสูง