สองร้อยแปดสิบล้านกว่า พอได้ยินตัวเลขนี้ เย่ปู้หวี่รู้สึกหายใจติดขัดไปชั่วขณะ ตัวเย็นวาบราวกับถูกสาดน้ำแข็ง
หนาวจนวิญญาณสั่นสะเทือน
ดาวเคราะห์สองร้อยแปดสิบล้านดวงดับสิ้น ชีวิตอีกเท่าไรที่เงียบงันหายไป นั่นคือตัวเลขที่เธอไม่อาจจินตนาการ และไม่กล้าจินตนาการ
หว่านหลานจ้องมองทางเดินในความมืด ดวงตาค่อยๆ ลึกลง
ทางเดินที่มีอยู่เพียงไม่กี่สิบเส้น หมายความว่า อารยธรรมที่ทิ้งร่องรอยไว้ มีเพียงไม่กี่สิบเท่านั้น
นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย
ย่างก้าวใหม่เหยียบย่ำความมืดเก่าแก่ เปลวเทียนอันเงียบงันไม่อาจส่องสว่างกรอบรูปที่เต็มไปด้วยความมืด ความรุ่งโรจน์ที่ล่วงลับจ้องมองผู้มาเยือนจากนอกกาลเวลา บอกเล่าถึงการเดินทางอันยิ่งใหญ่ที่เคยรุ่งโรจน์อย่างเงียบงัน
ผ่านทางเดินอันมืดมิด ประตูที่จารึกเรื่องราวอารยธรรมนับไม่ถ้วนเปิดออก แสงริบหรี่รั่วไหลออกมา ส่องสว่างร่องรอยความมืดทั่วทั้งห้องโถง
เงาร่างหกคนเดินจากความมืดสู่แสงริบหรี่ ก้าวเข้าสู่โถงใหญ่
ด้านซ้ายเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เถาวัลย์สีเขียวพันรอบเสาหิน ดอกไม้สีขาวนุ่มนวลราวกับเด็กน้อย เบิกตามองผู้คนอย่างไร้เดียงสา แม้แต่ผีเสื้อสีเหลืองอ่อนก็ยังบินว่อนอยู่ท่ามกลาง
ชีวิตชีวาแผ่กระจาย สงบและอ่อนโยน ภาพแห่งความเจริญรุ่งเรือง
อีกด้านหนึ่ง ใบไม้แห้งร่วงหล่นลงพื้น ซากหักพังทลาย นอนปนกับฝุ่นธุลี เสาหินก็พังทลาย เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความผุพัง