เมื่อมองดูโลกปัจจุบันที่ว่างเปล่า พวกเขาดูเหมือนจะมีคำตอบแล้ว
หว่านหลานทรุดตัวลงปิดหน้าด้วยความสิ้นหวัง: "ไอ้สัส! คงไม่ให้พวกเรามาสร้างเองหรอกนะ!"
ทั้งห้าคนตกอยู่ในความเงียบ รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างวางแผนเล่นงาน
เผชิญหน้ากับสถานการณ์นี้ มู่ปิงเกอก็ต้องกุมขมับถอนหายใจ
"แบบแปลน..."
"แบบของโครงการพลังงานแสงอาทิตย์และแม่น้ำลืมเลือนฉันมี" ซูอูเว่ยเอ่ยขึ้นอย่างจนใจ รอยยิ้มบนใบหน้าเจือด้วยความขมขื่นและขบขัน
"ฉันเป็นคนแรกที่ได้สัมผัสกับโครงการโลกปัจจุบัน ก็ย่อมรู้ว่าโครงการรุ่นแรกเป็นแบบไหน"
หว่านหลานทำเสียงเอื๊อก: "แล้วพลังล่ะ..."
ซูอูเว่ยชี้ไปที่ตัวเอง: "พลังที่ฉันเพิ่งดูดซึมมา มีเยอะมาก"
หว่านหลานจนใจ: "แล้วเทคโนโลยีล่ะ..."
โข่วอิ้งยกมือขึ้น: "ฉันโอเค ตอนอยู่ที่สถาบันวิจัยต้าเซี่ยเคยวิจัยมา แล้วก็ในความทรงจำของโข่วเฉี่ยเอ่อร์ เทคโนโลยีของโครงการพลังงานแสงอาทิตย์และแม่น้ำลืมเลือนก็ถูกเก็บรักษาไว้อย่างครบถ้วน
อีกอย่างฉันยังมีเทคโนโลยีการสร้างหอคอยวันสิ้นโลก เพียงแต่ขาดแกนกลาง การทำงานของหอคอยวันสิ้นโลกดูเหมือนจะต้องใช้ความสามารถที่เชื่อมต่อกับโลกปัจจุบัน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าความสามารถนี้มาจากไหน"
หว่านหลานมองฟ้า: "แล้ววัสดุล่ะ จะให้หวังพึ่งของเพียงเล็กน้อยที่ติดตัวพวกเราอยู่ตอนนี้คงไม่ได้"
โหลวกวานซานตบหน้าอกตัวเอง: "เรื่องนั้นฉันรับผิดชอบเอง เพิ่งจะระเบิดดวงอาทิตย์ไปไม่ใช่เหรอ ขอแค่เป็นดาวเคราะห์ เป็นหิน ฉันก็สามารถหลอมมันเป็นวัสดุที่ต้องการได้ ไม่มีปัญหา"