เย่ปู้หวี่ยื่นมือออกไป พูดแนะนำด้วยท่าทางเขินๆ ว่า "อย่างที่พวกเธอเห็น นี่คือ[บทเพลงแห่งฝัน]หนึ่งในสมาชิกของวิหารกอบกู้โลก ระดับสิบสาม มาช่วยเราสร้างงานก่อสร้างบางอย่าง"
เธอขยิบตาให้พวกเขา ส่งสัญญาณ รับสัญญาณ รับสัญญาณหน่อยสิ! ต้องรับสัญญาณให้ได้!
ทั้งห้าคนสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจสาปแช่งเย่ปู้หวี่อย่างสุดซึ้ง
ให้ตายเถอะ ระดับสิบสาม นี่เธอล้อเล่นอะไรกัน!
ภายนอก หว่านหลานยิ้มพลางพยักหน้า "ยินดีที่ได้รู้จัก"
"ยินดี?"
เสียงเพลงพันเกลียวผมของตัวเอง มองพวกเขาด้วยความสนใจ ใบหน้าเผยรอยยิ้มสดใสร่าเริง แต่คำพูดกลับทำให้คนสำลัก
"ฉันจำได้ว่าตอนที่พวกเธอพบฉันครั้งแรก ไม่ได้ยินดีเท่าไหร่นะ"
หว่านหลานเก็บรอยยิ้ม มองไปที่เย่ปู้หวี่
โอเค เธอจัดการเอง ฉันจัดการไม่ได้
เย่ปู้หวี่หลับตา ช่างเป็นกรรมจริงๆ เรื่องอะไรกันเนี่ย
เธอยื่นมือไปกดไหล่ของเสียงเพลง "เรื่องของพวกเรา อย่าไปบอกคนอื่น รักษาความลับไว้ ไม่ต้องสนใจเรื่องไม่สำคัญอื่นๆ แล้ว ลงมือทำงานก่อนเถอะ"
พูดจบเธอก็เดินนำไปทางโลกปัจจุบันคนแรก หันหลังให้อินฟู ขยิบตาให้หว่านหลานและคนอื่นๆ อย่างบ้าคลั่ง พูดมากผิดมาก ฉันเป็นแค่ท่านประธานพลาสติกที่ไร้อำนาจ รีบๆ เริ่มงานกันเถอะ!
แรงงานระดับนี้หายากมากนะ
ซูอูเว่ยยกมือปิดปากไอเบาๆ แล้วหยิบแบบแปลนออกมาสองสามแผ่น
"งั้นเรามาสร้างดวงอาทิตย์กันก่อนเถอะ ดวงอาทิตย์เดิมแตกสลายไปแล้ว จำเป็นต้องมีดวงอาทิตย์ดวงใหม่"
โหลวกวานซานมองซากดวงอาทิตย์ที่แตกสลาย แล้วรีบพับแขนเสื้อเตรียมลงมือ