ชัยชนะถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว
ได้ยินประโยคนี้ ในฝูงชนก็มีเสียงเย็นชาสี่เสียงที่กัดฟันดังขึ้น
"นี่คือเหตุผลที่วันหลานและมู่ปิงเกอก่อนจะพบเวินหลิง ฉวยจังหวะที่ทุกคนถูกโหลวกวานซานและซูอูเว่ยดึงความสนใจ เข้ามาจัดการพวกเราก่อนงั้นสิ"
ก่อนการต่อสู้จะเริ่ม พวกเขาสี่คนรู้ดีกว่าคนอื่นว่า ในฐานะที่พวกเขาเป็นที่หนึ่งของรอบเดี่ยว พวกเขาคือเป้าหมายแรกที่ทีมฉุดฟ้าพังทลายต้องกำจัด
แต่เมื่อเห็นโหลวกวานซานและพวกพุ่งเข้าหาเฮ่อชวนกับมั่วเยว่ พวกเขาก็ถอนหายใจโล่งอก คิดว่าทีมฉุดฟ้าพังทลายคงลืมไปว่านี่คือการแข่งขันเก็บคะแนน
แต่ก็เพราะความโล่งใจนี่เอง โหลวกวานซานและซูอูเว่ยจึงดึงคนส่วนใหญ่ไป ส่วนวันหลานและมู่ปิงเกอก็ตามมาติดๆ
ไม่ให้พวกเขามีเวลาหายใจแม้แต่น้อย ฉวยจังหวะที่วุ่นวาย กำจัดพวกเขาออกไปตรงๆ
ผู้เข้าแข่งขันร่างใหญ่กำยำจ้องเย่ปู้หวี่ กำหมัดแน่นจนมีเสียงดังกรอดๆ
"บอกมาเถอะ กำจัดพวกเราเป็นเรื่องรอง หรือเป็นแกนกลางของแผน"
เย่ปู้หวี่พูดอย่างถือวิสาสะ "เป็นแกนกลางสิ จะเป็นแกนกลางของแผนได้ ยังไงก็ไม่ให้พวกนายรู้ตัวอยู่แล้ว"
ทำให้เหยื่อผ่อนคลายความระวัง แล้วจู่โจมให้ตายในหมัดเดียว นี่คือสิ่งที่นักล่าทุกคนควรทำ
ผู้คนมองไปมาระหว่างคนสี่คนกับเย่ปู้หวี่ ราวกับนาฬิกาลูกตุ้มที่แกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง
"โอ้! ฉันเข้าใจแล้ว!"
ในฝูงชนมีเสียงร้องอย่างเข้าใจกระจ่างดังขึ้น
"เป้าหมายหลักของทีมฉุดฟ้าพังทลายคือหกอันดับแรก ฉะนั้นแค่กำจัดพวกนายสี่คน แล้วทำให้คนที่คะแนนนำในรอบแรกถูกคัดออกก่อนพวกเขา หกอันดับแรกก็เป็นของพวกเขาอย่างแน่นอน!