ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารพูดคุยกับครอบครัวอย่างออกรส โดยไม่ทันสังเกตว่าหญิงสาวข้างกายกำลังวางแผนอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเขา
หลูเสี่ยวเสี่ยวหลุบตามอง คิดแผนว่าจะใช้เหล้าขาวรินใส่เขาให้เมา แล้วอ้างว่าดื่มแล้วขับรถไม่ไหว ฉวยโอกาสให้เขาค้างคืนที่นี่
แต่ความคิดนั้นเพิ่งผุดขึ้นมา เธอก็นึกขึ้นได้ทันทีว่า เซ่าเอินฉือแพ้แอลกอฮอล์!
เมื่อกี้พี่ชายเธอเหมือนจะเทไวน์แดงให้เขาไปแก้วนึง แล้วเขาก็ดื่มหมดเกลี้ยง?!
"ปั้ง——!"
หลูเสี่ยวเสี่ยวผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน เสียงขาเก้าอี้เสียดสีกับพื้น ดังจนคนทั้งโต๊ะพากันตกตะลึง
"หลูเสี่ยวเสี่ยว เป็นอะไรอีกเนี่ย?" หลูเจียเหยี่ยนขมวดคิ้วงาม ไม่เข้าใจพฤติกรรมผิดปกติของน้องสาวตัวเองในช่วงนี้เลยสักนิด
เซ่าเอินฉือหันข้างไปมองเธอ แววตาปนความสับสนงุนงงอยู่เล็กน้อย
หลูเสี่ยวเสี่ยวก้มหน้าลง สบตากับเขาโดยบังเอิญ น้ำเสียงรีบร้อน:"รู้ตัวว่าแพ้แล้วยังจะดื่มอีก?"
พอพูดจบ ทุกคนบนโต๊ะก็เงียบลง สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ใบหน้าของเขา คุณนายเวินมองเขาอย่างละเอียดแล้วขมวดคิ้ว:"เสี่ยวฉือ หน้าแดงแล้วนะ ร่างกายรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"
หลูอี้เฟยวางตะเกียบลง:"ถ้าไม่สบายก็ไปโรงพยาบาลเถอะ อย่าฝืน"