เซ่าเอินฉือยังไม่ทันได้จัดการบาดแผลบนร่างกาย ก็ขับรถตรงไปยังบ้านตระกูลหลู
รถแล่นเข้าเขตวิลล่า เขายกมือส่องกระจกหลัง จัดผมที่ยุ่งเหยิงและเสื้อผ้าที่ยับย่นให้เรียบร้อย
การมาพบพ่อแม่ของเธอครั้งแรก ไม่คิดว่าจะมาอย่างสภาพยับเยินขนาดนี้
พูดตามตรง เขาไม่มีความมั่นใจเลย
ถึงขั้นคิดไม่ออกว่าทำไมหลูเสี่ยวเสี่ยวถึงต้องจูบปากเขาที่สนามบิน ทำไมถึงบังเอิญขนาดนั้น ให้พี่ชายของเธอเจอเข้า
เหมือนกับ... เธอมีภารกิจบางอย่างที่ต้องทำให้สำเร็จ
เซ่าเอินฉือยืนอยู่หน้าประตู ยังไม่ทันเคาะ ก็ได้ยินเสียงด้านใน
"แม่ ท่านไม่ควรตามใจหลูเสี่ยวเสี่ยวอีกแล้ว" เสียงของหลูเจียเหยี่ยนกลั้นความโกรธไว้ไม่อยู่ "ผู้หญิงคนหนึ่ง จูบกับผู้ชายแปลกหน้าต่อหน้าธารกำนัล? วันนี้เธอกล้าทำต่อหน้าฉันแบบนี้ ครั้งต่อไปล่ะ?"
หลูเสี่ยวเสี่ยวนั่งอยู่บนโซฟา ขดนิ้วของตัวเอง ปล่อยให้พี่ชายฟ้อง
หลูอี้เฟยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงค่อนข้างเข้มงวด "พี่ชายเธอพูดถูก เธอเพิ่งอายุสิบแปด รีบอะไร? เธอรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นคนยังไง?"
"พวกนายสองคนพูดน้อยๆ หน่อย"
คุณนายเวินกวาดสายตาเย็นชาไป หลูอี้เฟยและหลูเจียเหยี่ยนก็เงียบปากพร้อมกัน เธอนั่งลงข้างๆ หลูเสี่ยวเสี่ยว ประคองไหล่ลูกสาว แล้วทำเสียงอ่อนลง "เสี่ยวเสี่ยว เธอบอกแม่สิ ว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?"