บรรดาหินสกิลล้ำค่าที่อยู่ข้างนอกนั่น ก็คือของที่แลกได้จากดันเจี้ยนป้อมโลหิตนั่นเอง
เหล่าลูกหลานตระกูลใหญ่ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นบางคน พวกเขาจะจัดตั้งทีมเฉพาะเพื่อบุกดันเจี้ยนป้อมโลหิตโดยเฉพาะ ก็เพราะอยากได้แต้มภายในนั้นมาแลกหินสกิลสักหนึ่งก้อน
เลเวลสามารถฝึกฝนได้ แต่หินสกิลนั้นหาได้ยากยิ่ง
ดังนั้น เหล่าอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์เลิศล้ำ พวกเขายอมอั้นอยู่ที่เลเวล 30 สักระยะ เพื่อฟาร์มแต้มให้มากขึ้น แล้วใช้มันแลกหินสกิลสักก้อน
มีหินสกิลหนึ่งก้อน ก็เท่ากับมีสกิลที่แข็งแกร่งมากกว่าคนอื่นหนึ่งสกิล
แต่ตอนนี้ แต้มหนึ่งหมื่นแต้มกลับเข้าสู่กระเป๋าตัวเองง่ายๆ แถมยังง่ายดายขนาดนี้ ตลอดทั้งกระบวนการตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง
ในชั่วขณะนี้ ซูชิงเสว่ก็เข้าใจถึงช่องว่างระหว่างตัวเองกับฉินเฟิงแล้ว
ในตอนนี้ ซูชิงเสว่ก็ยิ่งเข้าใจคำพูดที่ท่านปู่เคยพูดกับตัวเองเมื่อก่อนมากยิ่งขึ้น
[ผู้คนทั้งหลายต่างพูดว่ายุคสมัยสร้างวีรบุรุษ แต่ผู้ที่สร้างยุคสมัยต่างหาก คือบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง]
ในตอนนี้ ฉินเฟิงก็คือคนประเภทนั้น
“คนทั้งโลกล้วนคิดว่าพรสวรรค์ระดับ SSS คือระดับสูงสุด แต่พรสวรรค์ของนายนั้น ก้าวข้ามความเข้าใจของฉันไปแล้ว และยังก้าวข้ามขอบเขตของระดับ SSS อีกด้วย!” ซูชิงเสว่มองแผ่นหลังของฉินเฟิง ความรู้สึกหลากหลายปนเปกันเกิดขึ้นในใจโดยไม่รู้ตัว
ซูชิงเสว่มีพรสวรรค์ระดับ SSS ถึงแม้จะเลื่อนขั้นภายหลัง แต่ก็ยังเป็นระดับ SSS
เธอภูมิใจไหม?
ภูมิใจแน่นอน!