เมื่อเห็นซูชิงเหยารู้จักกาลเทศะขนาดนี้ ฉินเฟิงก็รู้สึกพอใจในใจไม่น้อย
"คำราม ๆ ๆ..."
เวลานี้ เสียงคำรามดังเป็นชุดมาจากไม่ไกลนัก สัตว์ประหลาดระลอกแรกปรากฏตัวแล้ว
เมื่อเห็นดังนั้น ฉินเฟิงก็ปล่อยคลื่นศรสลายฟ้าออกไปหนึ่งชุด ทลายสัตว์ประหลาดระลอกแรกจนสิ้นซากในชั่วพริบตา
ข้อมูลการต่อสู้จำนวนมากเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นไม่หยุด
ทั้งห้าคนที่เคยผ่านคลื่นอสูรมาแล้ว ต่อพลังการโจมตีของฉินเฟิง ไม่มีอะไรให้ต้องแปลกใจอีกต่อไป
แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าขอบเขตสกิลคลื่นศรสลายฟ้าของฉินเฟิงดูกว้างขึ้น ก็อดรู้สึกอยากรู้อยากเห็นไม่ได้
"พี่ใหญ่สุดเท่ ช่วงสกิลของคุณทำไมจู่ ๆ ถึงกว้างขึ้นขนาดนี้ล่ะ?" ซูชิงเหยามองไปทางฉินเฟิงแล้วเอ่ยถาม
"ไม่มีอะไรน่าอยากรู้หรอก ก็แค่เรียนสกิลที่เพิ่มระยะยิงกับเพิ่มขอบเขตมาเท่านั้นเอง" ฉินเฟิงเอ่ยอธิบาย
"บางที อีกเดี๋ยว พวกเธออาจจะเจอแบบเดียวกันก็ได้"
ฉินเฟิงพูดเป็นปริศนาไว้
"จริงเหรอ?" ดวงตาของซูชิงเหยาเป็นประกายวาววับ
"งั้นก็ดีมากเลย"
"ฉันบอกแล้วไง ว่าตามพี่ใหญ่สุดเท่ คือโอกาสที่ดีที่สุดของฉัน"
ส่วนซูชิงเสว่ที่อยู่ข้าง ๆ ภายในใจก็เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นกัน ตัวเธอเองเป็นถึงนักเวทน้ำแข็งระดับ SSS
หากมีวิชาระดับเทพที่ทำให้ช่วงสกิลกว้างขึ้นแบบนี้จริง ๆ สำหรับเธอแล้ว นี่คือการยกระดับระดับมหากาพย์อย่างแน่นอน
คิดถึงตรงนี้ ซูชิงเสว่ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นหนี้บุญคุณฉินเฟิงมากขึ้นอีก
คลื่นอสูรครั้งก่อน ฉินเฟิงพาเธอขึ้นไปถึงเลเวล 30 แถมยังได้ค่าประสบการณ์มากกว่าสามพันล้านในคราวเดียว ประสบการณ์ช่วงต้นจำนวนขนาดนี้ ต่อให้ใช้เงินเท่าไรก็ซื้อไม่ได้