ระลอกแรกของมอนสเตอร์ ด้วยความช่วยเหลือของกวานชีและซูจิ่วจิ่ว ฉินเฟิงจึงเก็บหัวมินะทอร์ทั้งหมดได้อย่างราบรื่น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตัวมอนสเตอร์หรือไม่ มินะทอร์สิบตัวมอบกำลังให้ฉินเฟิง 10 หน่วย นั่นหมายถึงพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50 หน่วย
ตอนนี้ พลังโจมตีของฉินเฟิงพุ่งถึง 120 หน่วยแล้ว
ค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้น 50 หน่วย
การเลื่อนระดับจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 2 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ 1,000 หน่วย กล่าวคือ พวกเขาต้องฆ่ามินะทอร์ 200 ตัวถึงจะขึ้นเลเวล 2 ได้
“พี่เฟิง พรสวรรค์ของนายมันโหดร้ายเกินไปแล้ว โจมตีครั้งเดียวทะลุร้อย ยังแค่เลเวล 1 อยู่นะเนี่ย” กวานชีมองฉินเฟิงด้วยสายตาอิจฉา
“ฮ่า ๆ ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ ” ฉินเฟิงโบกมือ ท่าทางเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจสุดกาก
“ใจเย็นไม่ได้หรอก ไม่เอาแล้ว ชาตินี้ข้าขอเกาะขานายตายไปเลย” พูดจบ กวานชีก็ทำท่าจะเข้ามากอดขาฉินเฟิงจริง ๆ
“อิอิอิ...” ซูจิ่วจิ่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นท่าทางของกวานชี ก็อดยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้
“พี่ชี ไร้ยางอายเกินไปแล้วนะ”
“ยางอาย? ยางอายคืออะไร? กินได้ไหม? มันทำให้ข้าโตเร็วขึ้นได้ไหม?” กวานชีไม่แยแสกับศักดิ์ศรีของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
“เอ้อ... ฟังดูก็มีเหตุผลอยู่นะ!” ซูจิ่วจิ่วเอียงคอคิดตาม
“งั้นข้าจะเกาะขาพี่เฟิงด้วย”
เห็นซูจิ่วจิ่วถูกกวานชีชักจูงไปแล้ว ฉินเฟิงก็เตะก้นกวานชีทันที: “ลากมอนสเตอร์ของนายให้ดี ระลอกสองกำลังจะออกมาแล้ว”