“คำราม~” มินะทอร์ทองคำส่งเสียงคำรามก้อง สายตาปรกติเหล่านั้นพุ่งตรงเข้าหาฉินเฟิงและพวกอย่างรวดเร็ว
“บอส! บอสออกมาแล้ว!” ขบวนทัพที่ปรากฏตรงหน้าไม่ได้ทำให้กวานชีหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับกัน เขายังดูตื่นเต้นดีอกดีใจ
บอสคืออะไร? ในสายตาของกวานชี นี่คือของหายากที่ฟาร์มได้ทั้งอุปกรณ์และวัสดุหายาก!
พอเห็นค่าพลังของมินะทอร์ตัวนี้ ฉินเฟิงก็อดอุทานออกมาไม่ได้ “มอนสเตอร์เลเวล 5 แถมยังเป็นระดับนายพลอีก! เลือดห้าหมื่น พลังโจมตีสองร้อย พลังป้องกันหนึ่งร้อย ยังจะเป็นดันเจี้ยนง่าย ๆ แบบนี้ ถ้าทีมไหนไม่มีโล่เกราะแข็งแรงสักตัว ใครจะไปทานความเสียหายของมันได้?”
จากนั้น ฉินเฟิงก็เริ่มคำนวณความเสียหายของตัวเอง
“ด้วยพลังโจมตี 570 จุดของฉันตอนนี้ หนึ่งโจมตีปกติจะกินเลือดมันไป 370 จุด ฉันต้องโจมตีให้โดนทั้งหมด 136 ครั้งถึงจะฆ่ามันได้ ถ้าจับคู่กับเหล่าชี กับเสี่ยวจิ่ว ไม่เอา พวกมันตีไม่ทะลุเกราะ...”
“ถ้าฉันเก็บมอนสเตอร์ 50 ตัวนี้ให้หมดก่อน พลังโจมตีของฉันจะเพิ่มขึ้นอีก 250 จุด”
“แบบนี้ พลังโจมตีรวมของฉันจะพุ่งไปถึง 820 จุด และฉันแค่ต้องโจมตีให้โดนทั้งหมด 81 ครั้งก็สามารถฆ่าบอสได้แล้ว”
พอคำนวณความเสียหายเสร็จ ฉินเฟิงก็หันไปส่งคำสั่งให้กวานชี “เหล่าชี ตอนนี้แกแค่ดึงความโกรธของมินะทอร์พวกนี้ไว้ แล้วที่เหลือปล่อยให้ฉันจัดการ”
“เสี่ยวจิ่ว ดูเหล่าชีไว้ดี ๆ คอยสังเกตสภาพเขาตลอด ถ้าโล่หายก็เสริมให้ทันที”
“ได้!” ทั้งสองคนได้รับคำสั่งจากฉินเฟิงแล้วเข้าสู่โหมดต่อสู้ทันที
“ไอ้ลูกวัวน้อย กินหมัดของคุณปู่เจ็ดนี่เข้าไป!” กวานชีชกหมัดปังใส่ตัวมินะทอร์ที่อยู่ใกล้ที่สุด พร้อมกับปล่อยสกิลยั่วโทสะ