ซูเหม่หยางกลับมาถึงที่พักของตนเอง ความคิดของเขายังคงวนเวียนอยู่กับคำพูดของพ่อเมื่อครู่
"เมืองชางหลานซ่อนความลับอะไรไว้กันแน่?"
"หลิงเซี่ยวเทียนและคนเบื้องหลังเขากำลังวางแผนอะไรอยู่?"
"เหตุการณ์อสูรบุกโจมตีเมื่อสิบกว่าปีก่อน เกี่ยวข้องกับหลิงเซี่ยวเทียนจริงหรือ?"
ปริศนาเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของซูเหม่หยางไม่เลิกรา คืนนี้เขานอนไม่หลับอย่างแน่นอน
ในขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง
ยอดวังเมฆา
ซูจิ่วจิ่วที่กำลังหลับใหลอยู่ ฝันไป
เธอฝันว่าตัวเองกลายเป็นปลาเงินตัวเล็ก ๆ และเธอนำโชคลาภมาให้พี่ชายทั้งสองคน
จากนั้น ก็มีประตูลึกลับบานหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ ส่องแสงสีทองระยิบระยับ
มองดูประตูบานนี้ เธอรู้สึกได้หยั่งรู้บางอย่างว่า หากก้าวข้ามไปได้ จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล
แต่ไม่ว่าเธอจะว่ายน้ำอย่างไร ก็ไม่อาจสัมผัสถึงประตูบานนี้ได้
ราวกับว่าประตูบานนี้อยู่ในอีกมิติหนึ่ง ต่อให้พยายามแค่ไหนก็แตะต้องไม่ได้
...
เช้าวันรุ่งขึ้น
เช่นเดียวกับทุกวัน กวานชีตื่นแต่เช้า ออกไปซื้ออาหารเช้ากลับมา
สามคนกินข้าวเช้าอย่างเอร็ดอร่อย แล้วก็ออกเดินทางไปยังจัตุรัสดันเจี้ยนด้วยกัน
วันนี้ ฉินเฟิงต้องคุยกับเจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะอย่างจริงจังสักที
เลือกโหมดนรกของเมืองน้ำแข็งนิรันดร์ ฉินเฟิงบุกตะลุยตลอดทาง เก็บสะสมร่างกายและความต้านทานน้ำแข็งได้ประมาณเจ็ดร้อยหน่วย รวมถึงแกนคริสตัลระดับมหากาพย์อีกสองชิ้น
ไม่นาน ทั้งสามคนก็มาถึงปราสาทน้ำแข็ง
ตั้งแต่วินาทีที่ฉินเฟิงก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนนรกเมืองน้ำแข็งนิรันดร์ เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะก็รับรู้ถึงกลิ่นอายของฉินเฟิงได้แล้ว
"พวกเจ้ามาแล้วเหรอ ครั้งนี้เอาของดีอะไรมาให้ข้าบ้าง?" เจ้าแห่งน้ำแข็งและหิมะยิ้มแย้ม ราวกับลืมเรื่องเมื่อวานไปจนหมดสิ้น