ขณะนี้ ผู้อำนวยการอู่ยังคงรออยู่ในห้องทำงานของตัวเอง
เพียงแต่ จากเดิมที่มีผู้อำนวยการอู่คนเดียว ก็กลายเป็นสามคน
หลินจ้านและหวังเหมิ่งก็อยู่ที่นี่ด้วย
เพราะพวกเขาจำเป็นต้องรอข่าว
รอข่าวการโค่นล้มของหลิงเซี่ยวเทียน
ส่วนที่เซียวถิงไม่ได้มา ก็เพราะกรมป้องกันชายแดนยังมีเรื่องอีกมากที่ต้องให้เขาจัดการ
ดังนั้น เขาจึงส่งหวังเหมิ่งมา
"ผู้อาวุโสอู่ หลิงเซี่ยวเทียนถูกพ่อผมพาตัวไปเอง" ซูเหม่หยางรู้สึกตกใจมากที่รู้ว่าพ่อของตัวเองเดินทางมาที่เมืองชางหลานเป็นการส่วนตัว จึงรีบวิ่งไปพบเขาทันที
ได้ยินข่าวดีจากซูเหม่หยาง สีหน้าของทั้งสามคนที่อยู่ตรงนั้นก็โล่งอกในที่สุด และเผยรอยยิ้มที่ราวกับแบกภาระหนักลงจากบ่าได้สำเร็จ
พวกเขารู้ดีว่าหลิงเซี่ยวเทียนมีคนหนุนหลังอยู่ การจะโค่นเขาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ตอนนี้ หลิงเซี่ยวเทียนถูกพาตัวไปเร็วขนาดนี้ ก็แสดงว่าตระกูลซู่เริ่มลงมือแล้ว
"ฮ่าฮ่าฮ่า ดีๆ ดี!" ผู้อำนวยการอู่หัวเราะสามครั้งติดต่อกัน พร้อมกับพูดคำว่าดีถึงสามครั้ง พอจะเห็นได้ว่าตอนนี้เขาตื่นเต้นแค่ไหน
"อ้อ หมิงหยาง ช่วยบอกพ่อของเธอด้วย ยังมีอีกเรื่องที่อยากให้เขาช่วยสืบให้หน่อย"
ได้ยินดังนั้น ซูเหม่หยางก็มองไปที่พ่อของตัวเองที่อยู่ข้างกายก่อน เห็นว่าเขายินยอมแล้วจึงเอ่ยตอบ
"ผู้อาวุโส ท่านพูดมาได้เลย พ่อผมอยู่ข้างๆ ตรงนี้"
ผู้อำนวยการอู่พยักหน้า "เรื่องมันเป็นแบบนี้ สิบกว่าปีก่อน เมืองชางหลานเกิดเหตุการณ์อสูรจู่โจมที่ผิดปกตินัก"
"เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ผู้บริสุทธิ์หลายร้อยคนต้องตายคาที่"