สีหน้าโคฟีไม่สวยนัก: "ภารกิจจำกัดเวลา? ช่วยแรงงานผิดกฎหมายในโรงงานและจบประจัญบานหนีเอาตัวรอด?"
เขาก้มลงซ่อนความสงสัยไว้ในแววตา ก่อนเอ่ย: "ไปกันเถอะ ดูสถานการณ์ก่อน"
เมื่อพวกเขาลงมาจากชั้นบน ฉู่เสวียนเกอกำลังพันผ้าพันแผลที่มือ ส่วนเผย์เหอหนิงกำลังยกเลื่อยไฟฟ้าของฮอบส์ชั่งน้ำหนักดู
โคฟีเข้าใจดีว่าทั้งคู่กำลังเตรียมตัวสำหรับประจัญบานหนีเอาตัวรอดในวันนี้
โคฟีเอ่ยถาม: "ไปด้วยกันไหม?"
ฉู่เสวียนเกอ: "ได้"
เมื่อวานนี้ เขาได้สำรวจภูมิประเทศของโรงงานจนช่ำชองแล้ว เขามั่นใจว่าจะงัดประตูเหล็กที่ขังแรงงานผิดกฎหมายไว้ได้ แต่ภารกิจช่วยเหลือต้องพาพวกเขาไปยังเขตปลอดภัย หากพึ่งแค่ตัวเองกับเผย์เหอหนิงก็คงลำบากเกินไป
พวกเขาเพิ่งจะออกจากบ้านนายกเทศมนตรี ก็เห็นการ์ดเนอร์กำลังพิงกำแพงสูบบุหรี่พร้อมถือไม้เบสบอลอยู่ในมือ
สายตาของเผย์เหอหนิงจับจ้องไปที่แขนซ้ายที่พันผ้าพันแผลของเขา
การ์ดเนอร์เห็นพวกเขาออกมา ก็ดับบุหรี่ลงแล้วพูดอย่างใจเย็น: "ไปกันเถอะ"
ห้องส่วนตัวชั้นสองของร้านอาหารที่อยู่ตรงข้ามโรงงาน
ฉู่เสวียนเกอกางแผนที่ภูมิประเทศลงบนโต๊ะ หยิบปากกาวงกลมไว้ตรงจุดหนึ่ง "ที่นี่คือที่คุมขังแรงงานผิดกฎหมายและบังคับให้พวกเขาทำงาน"
เขาชี้ไปที่ประตูตะวันออก: "ตรงนี้มีทีมลาดตระเวนสองทีม ทีมละแปดคน สลับเวรกันทุกชั่วโมง เรามีเวลาสองนาทีในการเข้าไป"
โคฟีชี้ไปที่ประตูเหนือของโรงงาน: "ทำไมไม่เข้าทางนี้ล่ะ? ทางนี้ใกล้กว่า"
เผย์เหอหนิงอธิบาย: "ทางนั้นใกล้กับชั้นที่ตั้งของฝ่ายบริหาร มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเยอะมาก"