เธอมองไม่ออกว่าเขามีอะไรผิดปกติ จึงถามตรงๆ ว่า "บาดเจ็บไหม?"
โคฟีถอดแว่นออกมาขัด เชยๆ พูดว่า "กรีม นายเป็นห่วงเจ้าหุ่นยนต์นั่นมากกว่าเป็นห่วงฉันอีก ฉันเกือบโดนยิงเป็นรังผึ้งอยู่นะ"
ฉู่เสวียนเกอมองเขาแวบหนึ่ง ปลดปืนกระบอกหนึ่งส่งให้เผย์เหอหนิง "ไม่เป็นไร ระวังตัวด้วย มีศัตรูตามมา"
โคฟีเห็นดังนั้นก็แบ่งปืนให้รามันหนึ่งกระบอก
เผย์เหอหนิงเปิดหน้าต่างสถานะ เห็นตำแหน่งโซนปลอดภัย—ศาลาว่าการเมืองเดอเซิ่งม่า
กล่าวคือ พวกเขาต้องส่งแรงงานผิดกฎหมายจากเมืองเดอเซิ่งม่าไปยังเมืองเดอเซิ่งม่าในสิบสี่ชั่วโมง และต้องไปถึงศาลาว่าการ พร้อมกับหลบเลี่ยงการไล่ล่า
ฉู่เสวียนเกอนั่งอยู่ด้านนอกสุดของรถ เขายกปืน เล็ง ยิง!
"ปัง!"
รถไล่ล่าที่เพิ่งโผล่หัวมา ยางถูกยิงแตก รถลื่นไถลชนกำแพงอย่างแรง!
"ตูม!"
รถระเบิดทันที!
โคฟีอุทานในใจ ฝีมือยิงแม่นขนาดนี้!
เขาอดถามไม่ได้ "บีเลอร์ หลังจากนี้เราขอช่องทางติดต่อกันได้ไหม?"
เขาอยากเพิ่มเพื่อนฉู่เสวียนเกอ
ฉู่เสวียนเกอหันสายตาหนี ปฏิเสธชัดเจน เมื่อกี้ที่รักเป็นห่วงเขา คนนี้ยังกล้ามาใส่ร้ายที่รักอีก
เผย์เหอหนิงถามรามัน "พวกเธอเอารถมาจากไหน?"
รามันพูดเสียงเบา "หลังจากเราราดน้ำมันเสร็จ พอรู้ว่าพวกเธอกำลังจะออกมา คิดว่าต้องพาคนจำนวนมากไปศาลาว่าการ การ์ดเนอร์เลยไปหารถบรรทุกมาคันหนึ่ง"