ฉู่เสวียนเกอพาเผย์เหอหนิงซุ่มดูอยู่ไม่ไกลจากโรงงาน
"โรงงานสร้างใหม่บนที่เดิม แล้วก็ขยายเพิ่ม แต่พนักงานน้อยมาก"
ฉู่เสวียนเกอชี้ให้เห็นจุดที่ไม่สมเหตุสมผล
เผย์เหอหนิงเห็นคุณยายแก่คนหนึ่งถือไม้กวาดกวาดถนนในเมือง ก็เดินเข้าไปหา
"คุณยาย อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วคะ พอจะรู้จักโรงงานนี้ไหม"
[เตือน: ค่าเบี่ยงเบนตัวตน +5% ปัจจุบัน 5%]
คุณยายโบกมือ:"พวกหนุ่มสาวอย่างพวกเธอควรไปทำงานข้างนอกนะ ไปข้างนอกถึงจะมีทางรอด อย่าไปคิดเข้าทำงานในโรงงานนี้เลย"
เผย์เหอหนิงรับไม้กวาดจากคุณยายมาช่วยกวาด:"คุณยาย ดูเหมือนคุณยายจะรู้จักโรงงานนี้ดี ท่านเล่าให้หนูฟังหน่อยสิคะ?"
[เตือน: ค่าเบี่ยงเบนตัวตน +5% ปัจจุบัน 10%]
ฉู่เสวียนเกอนิ่งเงียบแล้วลงมือกวาดไปด้วยกัน
คุณยายเห็นทั้งคู่สงสัย ก็เลยเล่าให้ฟัง
"ช่วงปีแรกๆ ที่สร้างโรงงาน รับพนักงานเยอะมาก ให้สิทธิ์ชาวเมืองเราได้ทำงานก่อน ธนูโค้งกลับที่โรงงานผลิตได้มีชื่อเสียงไปไกล ลูกค้าต่างชาติมากมายแห่กันมาซื้อ"
คุณยายถอนหายใจ:"ลูกชายฉันได้ข่าวว่าเมืองเปลี่ยนไป ก็กลับมาจากข้างนอกเพื่อทำงานที่นี่ แต่สุขไม่ยั่งยืน ปี 52 เกิดไฟไหม้โรงงาน เผาวอดทั้งโรง แล้วก็คร่าชีวิตคุณนายฮ็อบส์กับครอบครัวทั้งสี่คน"
คุณยายเช็ดมุมตาที่เปียกชื้น:"คุณฮ็อบส์ตั้งใจจะย้ายออกจากเมืองเดอเซิ่งม่าในวันก่อนเกิดไฟไหม้แล้ว แต่เป็นห่วงอุปกรณ์ในโรงงาน เลยยืนยันจะอยู่ต่ออีกวัน ใครจะคิดว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น! คุณฮ็อบส์เป็นคนดี ครอบครัวเขาทั้งสี่คนเป็นคนดีมากๆ!"