ชู่อินสมัครใจทิ้งตัวลงในอ้อมกอดของสวีเซียว ส่วนผู้อาวุโสเทียนอวี่ทำเป็นมองไม่เห็น แม้แต่สหายร่วมเต๋าก็ไม่สนใจอีกต่อไป
บนลานกว้าง หกสำนักใหญ่และสำนักรองชั้นยอดทั้งหลาย ต่างหน้าชาแดงก่ำ หัวใจแทบระเบิด
เริ่มพ่นเลือดกันทีละคน!
"ไม่!!! ไอ้สัตว์สวีเซียว! ทรัพยากรของเจ้ามันสกปรกนัก! กรงเล็บปีศาจของเจ้าก็ไร้ยางอายเหลือเกิน!!!"
"เซียนจักรพรรดิของข้า!! ท่านก็ถูกไอ้โจรสุนัขแก่นทองใหญ่ล้างสมองไปด้วยแล้ว!!"
"ปุด ๆ ๆ!!!"
เซี่ยอู๋หย่ากับเจวี๋ยหยุนถึงกับตะลึงงัน สมองว่างเปล่า หัวใจแตกสลาย!
"ข้าจะไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าร่วมแผ่นดินกับไอ้โรคจิตนี่เด็ดขาด!!!"
"แค็ก...!!!"
โกรธจนปอดหัวใจแทบระเบิด พลังวิญญาณย้อนกลับ ในวังเซียนจักรพรรดิก็ไม่กล้าแสดงออกต่อหน้าธารกำนัล
เซี่ยอู๋หย่าหน้าซีด อ้อมอกที่สั่นคลอนอยู่แล้วของขั้นไท่อี้เซียนก็พังครืนลงมา
ระดับใหญ่หลุดร่วง ตกลงสู่ขั้นเซียนทองเก้าชั้น
ทรุดตัวลงบนโต๊ะโดยตรง ลมหายใจแผ่วเบา สายตาเหม่อลอย
"ไม่!!!!!!"
หลงหมิงมองชู่อินกับสวีเซียวที่เริ่มแสดงความรักกันอย่างกระทันหัน ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยว หัวใจแตกสลายไปแล้ว
แค่ข้ามังกรเองยังไม่เคยได้กอดเซียนจักรพรรดิเลยนะ!!
บัดซบจริงๆ!!!
โกรธจนเลือดขึ้นหน้า ร่างทรุดลงเป็นลมหมดสติไป
"แม่เจ้า! ผู้อาวุโสหลงหมิง ท่านเป็นอะไรไปผู้อาวุโสหลงหมิง?!!!"
ด้านหลังหลงจิ่วเทียนรีบประคองผู้อาวุโสไว้ พอเห็นสีหน้าซีดขาวไร้เลือดก็ตกใจจนแทบสิ้นสติ "ผู้อาวุโสสูงสุด! ผู้อาวุโสหลงหมิงจะไม่ไหวแล้ว!!!"
ส่วนศิษย์ในสำนักไท่ชูเซียนโจวจำนวนนับไม่ถ้วนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่รอบนอกวังเซียนจักรพรรดิ
ต่างคนต่างตัวสั่นเทา ลมหายใจขัดเคือง