ลูกแก้วทองขั้นสุดยอดห้าสิบเม็ด แต่ละเม็ดเท่ากำปั้น เปล่งประกายเรียบเนียนอิ่มตัว
กลิ่นอายกฎมหาวิถีไร้ขอบเขตพลุ่งพล่าน พลังเต๋าต้าหลัวอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายทะยานสู่ฟ้า
"บัดซบอะไรกัน!!!"
ทันทีที่นำออกมา ทั้งสนามถึงกับตะลึงงัน จอมเซียนผู้สูงสุดไท่อี่ผู้รอบรู้เรื่องโอสถเต๋าต้าหลัวต่างอ้าปากกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ มองสวีเซียวอย่างเหลือเชื่อ
"บัดซบจริง ๆ!!!"
"ออกมาแล้ว!! ลูกแก้วทองขั้นสุดยอดของสวีเซียว!!! บัดซบ! ครั้งเดียวส่งให้ห้าสิบเม็ดเลยงั้นหรือ?!!"
"เม็ดหนึ่งยังเทียบได้อย่างน้อยสามเม็ด!! นี่เท่ากับมอบโอสถเต๋าต้าหลัวให้ท่านเซียนจักรพรรดิถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเม็ดงั้นหรือ?!!"
"หื้ม!!!!!!"
กลุ่มคนหกคนผู้ช่ำชองการเก็บยา ต่างก็ตะลึงงันอยู่กับที่ สายตาของเฟิ่งชิงเสวียนและฉู่หยินเปล่งประกายถี่ยิบ สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
ภายในลานกว้างหน้าวังเซียนจักรพรรดิ เหล่าผู้บำเพ็ญขั้นสูงสุดจากหกสำนักใหญ่และสำนักรองชั้นยอดอีกหลายสำนัก ต่างตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้าซีดเผือด
แม้แต่ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนที่ลอยอยู่บนท้องฟ้ารอบวังเซียนจักรพรรดิซึ่งไม่ค่อยเข้าใจอะไร ต่างก็จ้องมองสวีเซียวด้วยความตะลึงงัน!
พวกเขาส่วนใหญ่เป็นศิษย์ในสำนักไท่อี่เซียนที่มาอวยพรวันเกิดเซียนจักรพรรดิชู่อินพร้อมกัน แต่เพราะฐานะไม่สูงส่ง จึงทำได้เพียงลอยอยู่รอบนอกเพื่อชม
นี่มันเรื่องอะไรกัน?!
สวีเซียวเอายาอมฟ้าดินชั้นเลิศเหล่านี้มาจากไหนตั้งมากมาย?!!
ทั้งหมดนี่เพื่อมอบให้ท่านฉู่หยินงั้นหรือ?!!
บัดซบ! หกสำนักใหญ่เพียงแค่มอบเม็ดเดียวยังนับว่ามากแล้ว!!!
สี่เซียนจักรพรรดิที่ตอนแรกขมวดคิ้วมุ่น เริ่มจะโมโหกับคำพูดของสวีเซียว ต่างก็ตะลึงงันอยู่กับที่