"หมีใหญ่ สวีเซียวอยู่ไหน ให้เขาออกมาพบข้าเดี๋ยวนี้ ข้าจะพูดกับเขาให้รู้เรื่อง!"
สตรีชุดแดงโฉมงามหยดย้อย ผิวขาวผ่องเปล่งประกาย
เอวบางกระเตื้อง ร่างงามสง่าทรงสะโพกเด่นชัด
ด้านหลังนั้นฉือหลานเอ๋อร์เขินหน้าซีดแดงไปทั้งตัว โอ้ย! อายจะตาย!
ตอนนี้ทุกคนรู้เรื่องนางกับสวีเซียวแล้ว!
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะบรรพชนจูงนางมาด้วยตนเอง ตั้งใจมาหาสวีเซียวให้รู้เรื่อง
หมีใหญ่เอ่ยปลอบเบา ๆ แล้วหันไปทางห้องของสวีเซียว อยู่ ๆ ก็พูดตะกุกตะกักขึ้นมาว่า "เอ่อ... เรื่องนี้... เจ้าหน้าที่สวีอาจยังยุ่งอยู่..."
"ยุ่ง?" ฉื่อฉางขมวดคิ้ว "ยุ่งอะไรกัน! ข้าเหินฟ้ามาด้วยตนเอง รีบเรียกเขาออกมาเดี๋ยวนี้!"
กลิ่นอายขั้นอมตะทองคำขั้นสูงสุดแผ่กระจายน่าสะพรึง รบกวนเหล่าผู้บำเพ็ญเผ่าปีศาจบนยอดเขาเทียนขุยทั้งกลุ่ม
รวมถึงหม่าซาน และเซียชิงเป็นต้น
อมตะทองคำหลายตนลอยขึ้นสูงมองดูแต่ไกล เซียชิงใบหน้าสุดงามฉายแววโกรธ "สวีเซียวสัตว์นรก! ไปทำร้ายฉือหลานเอ๋อร์ของคนอื่นเขา แล้วดูสิ ผู้อาวุโสฉือไม่พอใจขึ้นมาแล้ว!"
หม่าซาน กระพริบตาสองข้างด้วยความมึนงง "เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าจบไปแล้วตั้งแต่ตอนคัดเลือกเข้าสำนักหรือ? ทำไมมาอีก?"
หมาป่ากลางคนหันไปยิ้มแห้ง ๆ "จะไปทำไมได้เล่า? มาหาโอสถแก่นทองคำก้อนใหญ่ไง! ผู้อาวุโสเทียนหลิงขึ้นราคาของสูงลิ่ว!"
หลายคนได้ยินก็เอามือปิดหน้า ไม่ไหวเลย...
ด้านล่าง สวีเซียวกับเสวียนเสวี่ยได้ยินเสียงก็รีบสวมเสื้อผ้าแล้วออกมา ทั้งคู่เงยหน้าก็เห็นฉื่อฉางกับฉือหลานเอ๋อร์อยู่บนฟ้า
"ลานเอ๋อร์? กลับมาแล้ว?!"