"สวีเซียว! เจ้าคิดจะทำอะไร?"
เหอเซียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยถอยหลังสองก้าว "เจ้าคิดว่านางฟินท์เซียนขู่เข็ญง่าย ๆ หรือ! ไม่พูดถึงว่าในสำนักลงมือย่อมถูกจับได้แน่ ต่อให้ฟินท์เซียนอยากหนี เจ้าก็ห้ามข้าไว้ไม่อยู่หรอก!"
แม้ยอมรับว่าสวีเซียวแข็งแกร่งกว่านาง แต่เรื่องหนีเอาตัวรอด นางมั่นใจยิ่งนัก
"อีกอย่าง! ฟินท์เซียนบอกเจ้าไว้ คำพูดเมื่อครู่ข้าบันทึกไว้ด้วยตาข่ายพิเศษแล้ว! ถ้าเปิดเผยเมื่อไหร่ เจ้าตายแน่! ไม่มีใครช่วยเจ้าได้!"
แม้จะยังกล้า ๆ กลัว ๆ อยู่บ้าง แต่เหอเซียนเอ๋อร์ไม่ตื่นตระหนก
จะขู่รีดทรัพยากรจำนวนมากจากอีกฝ่าย หากไม่เสี่ยงหน่อยก็ไม่ได้การ
สวีเซียวแววตาขยับเล็กน้อย เหอเซียนเอ๋อร์นี่ ทำงานละเอียดลออนัก
แต่เขามีแผนอยู่แล้ว ตั้งแต่ที่อีกฝ่ายเรียกเขาไป ก็รู้ว่าคิดจะรีดทรัพยากรจากเขา ไม่งั้นคงไปฟ้องนานแล้ว
อยากได้ทรัพยากรก็พูดตรง ๆ สิ ใครว่าไม่ให้
สวีเซียวเก็บสีหน้าเย็นชา ยิ้มแย้มเอ่ย "ฮ่า ๆ เจ้าหน้าที่เหอ เมื่อครู่เพียงแค่ล้อเล่นกับเจ้า จูเกอชิงเทียนถูกระเบิดตาย ไม่เกี่ยวกับข้าจริง ๆ"
เหอเซียนเอ๋อร์แววตาวาวโรจน์ รู้ว่าอีกฝ่ายยอมอ่อนข้อแล้ว ก้าวขึ้นหน้าหัวเราะเย็น "เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ! สำคัญคือฟินท์เซียนรู้แล้ว! เจ้าบอกมาว่าจะจัดการอย่างไร! หากฟินท์เซียนไม่พอใจ จะไปฟ้องเจ้าทันที!"
เปิดการ์ดตรง ๆ อีกฝ่ายย่อมรู้ความหมายของนาง
สวีเซียวถอนหายใจอย่างขมขื่น "โอสถเซียนเหวินหยวนสิบเม็ดพอหรือไม่? ถือว่าไม่เกิดอะไรขึ้น"
"นั่นมันไล่ขอทานหรือไง!" เหอเซียนเอ๋อร์ใบหน้างดงามหม่นลง อาวุธเซียนสูงสุดยังส่งให้คนรักได้ แล้วจะให้โอสถเซียนสวินหยวนเพียงสิบเม็ดแก่นาง?