เหล่าผู้บำเพ็ญขั้นไท่อี่แห่งสำนักเทียนเสวียน (เทียนเสวียนเซียนจง) ต่างฟังคำพูดของหว่านเซวียนแล้วก็พากันเอามือปิดหน้า
อีกฝ่ายยังไม่รู้ตัวเลยว่าสถานการณ์มันร้ายแรงแค่ไหน!
ทุกคนมองหน้ากันไปมา เหล่าไท่อี่ส่วนใหญ่เป็นคนแก่หรือวัยกลางคน บวกกับหญิงวัยกลางคนอีกสองสามคน
หากพูดถึงรูปลักษณ์แล้ว ผู้อาวุโสใหญ่หว่านเซวียนทิ้งห่างแบบเทือกเขากับเหว นับเป็นผิวพรรณที่สมบูรณ์แบบ งดงามนับพันวารี
แค่อาศัยความเจ้าชู้ของสวีเซียวนั่น ถ้าหว่านเซวียนผู้อาวุโสใหญ่ยอมลงมือ พวกเขาทุกคนมีทางรอด!!
ผู้คนทั้งหลายรู้สึกว่าพลังวิญญาณในกายใกล้จะหมด ทำให้รีบส่งเสียงจิตถึงสุราทวยเทพ:
“ผู้อาวุโสสูงสุด! ถ้าไม่ขายผู้อาวุโสหว่านเซวียนให้ไอ้สุนัขสวีเพื่อแลกยา! พวกเราทุกคนต้องตายหมด!”
“ท่านผู้อาวุโสสุราเทพ! พวกเราตายเมื่อไหร่ การสืบทอดสำนักเซียนเทียนเสวียนก็ขาดตอน! จะมาทำลายอยู่ที่คนรุ่นพวกเราแล้ว!!”
“เซียนจักรพรรดิทั้งหกและบรรพชนต้าหลัวกำลังฟื้นพลังวิญญาณเพื่อเตรียมทำลายม่านพลัง ถ้าทนฝืนไม่ถึงช่วงเวลาสำคัญนี้ พวกเราสำนักเซียนเทียนเสวียนก็จบเห่!!”
“รีบไปเกลี้ยกล่อมผู้อาวุโสหว่านเซวียนเร็วเข้า! ผู้อาวุโสสวยขนาดนั้น ไอ้พวกโรคจิตต้องชอบแน่!”
เซียนไท่อี่กว่าสิบคนต่างแย่งกันส่งเสียงจิต ตาเฒ่าเซียนสุราชักจะมึนไปหมดแล้ว
หว่านเซวียนคือศิษย์ของเขา อาจารย์เช่นนี้มีสถานะกดลงมา ทุกคนต่างหวังให้เขาออกหน้าพูด
ผู้อาวุโสเหล้าเซียนถอนหายใจยาว ส่งเสียงจิตถึงหว่านเซวียน: “ศิษย์หว่านเซวียน อาจารย์เห็นว่าสวีเซียวคนนั้นหน้าตาดี พลังแข็งแกร่ง อีกทั้งยังเป็นจอมเซียนผู้สูงสุดเซียนจักรพรรดิจุติ อาจารย์อยากเป็นแม่สื่อให้เจ้า ไปเป็นสหายร่วมเต๋ากับสวีเซียวอย่างไร?”
