"หา?"
เหล่าเซียนไท่ยี่ของสำนักสัตว์วิญญาณสี่ทิศ แห่กันจ้องมองจูหยวนหยวนด้วยความตะลึง
ท่านจูจ้าวสำนัก ท่านกำลังทำอะไรกันแน่?
เวลาขนาดนี้ ยังจะสารภาพรักกับสวีเซียวนั่นอีกหรือ?
ทุกคนพากันงงงัน ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร
ไม่เพียงแต่สำนักสัตว์วิญญาณสี่ทิศ บรรดาหกสำนักใหญ่และสำนักรองชั้นสูง แห่กันจ้องมองจูหยวนหยวนด้วยสายตาเบิกกว้าง
ราวกับรู้เจตนาของนาง พวกเขาต่างพากันหวาดกลัว มองไปยังสวีเซียวที่ดูเหมือนไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
"สตรีผู้กุมชะตาฟ้าระดับดับเบิลเอส?"
ระบบของสวีเซียวตรวจพบ และได้ยินคำสารภาพรักจากจูหยวนหยวนอีก
เขากระโจนลงไปยืนข้างจูหยวนหยวน ยิ้มบางๆ: "ท่านจูจ้าวสำนัก ดูท่าโอสถคงกินหมดแล้วสินะ? โอสถรวมเซียนไท่ยี่ห้าสิบเม็ดนี้รับไว้เติมพลังเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ ข้าเห็นว่าเราสองคนคงมีวาสนาต่อกันจริงๆ"
การสารภาพรักเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญคือต้องมอบของให้สตรีผู้กุมชะตาฟ้าระดับเอสสาม
จูหยวนหยวนเบิกตากว้าง มองโอสถอมตะขนาดเท่ากำปั้นห้าสิบเม็ดตรงหน้า ร่างงามสั่นน้อยๆ ใบหน้างดงามราวภาพวาดแดงเรื่อด้วยความปลื้มปิติ
หัวใจดวงน้อยของนางเต้นระรัว นางเดาถูกจริงๆ!
แค่คบหากับสวีเซียว เขาจะต้องช่วยคนที่หมายตาแน่นอน!
"หยวนหยวนขอบคุณท่านเซิ่งจื่อสวี!"
นางเก็บโอสถอมตะห้าสิบเม็ด แล้วรีบกินสามเม็ดเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณที่ใกล้จะหมดสิ้น
ผ่อนลมหายใจหอมยาว ความเสี่ยงต่อชีวิตคลี่คลายลงชั่วคราว
นางลุกขึ้นมองสวีเซียว ใบหน้าแดงเรื่อ ดวงตาปรือด้วยความรัก
ทั้งหล่อ ทั้งใจกว้าง ยังเป็นเซียนจักรพรรดิจอมเซียนผู้สูงสุดผู้สูงศักดิ์ อีกทั้งยังชอบนาง ส่งโอสถมาช่วยชีวิตนางอีก