สวีเซียวที่กำลังมองหงเยว่ลัวซึ่งโอบแขนเขาอยู่ ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยขึ้น "ผู้อาวุโสหลัวพูดจาเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? สวีเซียวข้ามิใช่คนที่ฉวยโอกาสยามคับขันเช่นนี้หรอกนะ! ท่านคงมองข้าผิดคนแล้ว!"
เขาพยายามจะสะบัดมือนางทิ้ง เพราะความสัมพันธ์กับสำนักโลหิตกลืนวิญญาณนั้นมิได้ดีนัก
[ตรวจพบสตรีผู้กุมชะตาฟ้า: หงเยว่ลัว]
[ระดับพรชะตา: เอสเอสเอส]
[อัตราคืนกลับ: 100 เท่า]
[ระดับสายสัมพันธ์: 1]
เสียงของระบบพลันดังขึ้น ทำให้สวีเซียวตะลึงไปชั่วขณะ
หงเยว่ลัวหลุบตางดงามลง คิดในใจว่า หรือนางจะไม่งามพอที่สวีเซียวจะมองไม่ติดใจ?
กำหมัดขาวเล็กแน่น หัวใจพลันห่อเหี่ยวลงเล็กน้อย
นางตัดสินใจแล้วว่าจะยอมขายตัวเพื่อกอบกู้สำนักโลหิตกลืนวิญญาณ เพราะได้รับพระคุณอันใหญ่หลวงจากสำนัก
"แต่..."
สวีเซียวไอเบา ๆ ด้วยความเก้อเขิน ยื่นมือโอบเอวเสวี่ยอวี้หลัวแล้วเอ่ยขึ้น "ผู้อาวุโสหลัวมีวาสนาต่อกันกับข้า ไม่ต้องท่านทำอะไร ขอมอบยาอมตะห้าสิบเม็ดให้ผู้อาวุโสหลัว อย่าได้เกรงใจเลย"
หงเยว่ลัวเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ยิ่งดูถูกสวีเซียวในใจหนักขึ้น
นางบอกแล้วว่าคนลามกเช่นนี้ จะปล่อยของที่ส่งมาถึงมือให้หลุดลอยไปได้อย่างไร!
สวีเซียว!
ถึงข้าจะยอมอยู่กับเจ้า แต่นี่ก็เป็นเพียงการแลกเปลี่ยนเท่านั้น!
ข้าผู้อาวุโสไม่มีทางชอบเจ้าเด็ดขาด!
"ขอบคุณคุณชายสวี..."
นางเก็บยาอมตะไว้อย่างดี แล้วโอบกอดสวีเซียวด้วยความตื้นตันใจ
ถึงแม้จะไม่ชอบใจเขา แต่ของก็รับมาแล้ว ชีวิตก็รอดแล้ว ย่อมต้องทำตามที่พูดไว้
บรรดาศิษย์สำนักโลหิตกลืนวิญญาณและผู้อาวุโสเซี่ยเทียนที่เห็นสวีเซียวมอบยาให้ ต่างพากันตื่นเต้นเข้าไปประจบประแจง
สวีเซียวส่ายหน้า คิดว่าเมื่อเซี่ยอู๋หย่าและเซี่ยคุยตายไปแล้ว รับสำนักโลหิตกลืนวิญญาณเป็นพวกพ้องก็ไม่เลว