อารมณ์อยากรู้อยากเห็นพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ ศิษย์จำนวนหนึ่งเริ่มปล่อยความคิดฟุ้งซ่าน
“ชิชะ... โจวเซียวนั่นไปรู้เรื่องของผู้อาวุโสสวีกับจินหลิ่วเซียงเข้า ผู้อาวุโสสวีโกรธมาก ใช้เส้นสายไล่โจวเซียวกับอาจารย์ออกจากสำนัก!”
“ผู้อาวุโสสวีไม่น่าเป็นคนแบบนั้นนะ!”
“เฮ้อ! ปกติก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่พอเกี่ยวกับผู้หญิงนี่สิ ว่ายากนะ! ยิ่งจินหลิ่วเซียงยังสวยขนาดนั้นด้วย!”
“สวรรค์! นึกไม่ถึงว่าลับหลังผู้อาวุโสสวีจะเป็นคนแบบนี้... เพื่อหญิงหน้าขาวสายนอกคนหนึ่ง ถึงกับไล่สายโจวเซียวทั้งหมดออกจากสำนักเพียวเมี่ยว... น่าขนลุกเกินไปแล้ว!!”
“เบา ๆ หน่อย! อย่าให้คนอื่นได้ยิน! ถ้าพวกเราพูดเรื่องผู้อาวุโสสวีแล้วโดนหน่วยบังคับใช้กฎจับได้ โจวเซียวนั่นแหละคือตัวอย่าง!”
พอคำนี้ออกมา ศิษย์ทั้งหมดก็เงียบปิดปาก
ตอนนี้ทางหน่วยบังคับใช้กฎตรวจเข้ม ใครกล้าวิพากษ์วิจารณ์เรื่องพวกนี้ของผู้อาวุโสสวีในสำนัก
เบาก็ถูกหักศิลาวิญญาณหนึ่งปี!
หนักก็โจวเซียวเป็นตัวอย่าง!
น่ากลัวเกินไปแล้ว... ผู้อาวุโสสวี หลังจากท่านแก่แล้ว เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้!
พวกศิษย์แทบจำท่านไม่ได้แล้วนะ!
แม้จะยังมีศิษย์สายนอกอีกมากที่ไม่เชื่อ แต่ในใจพวกเขา ก็ได้เพาะเมล็ดพันธุ์ที่ว่าผู้อาวุโสสวีเสียชื่อเสียงช่วงบั้นปลายลงแล้ว
เฮ้อ...
ด้านหลังโถงใหญ่ภูเขานอก โถงบังคับใช้กฎ
ลู่ต้าเหนียนฟังรายงานจากพวกเจ้าหน้าที่หน่วยบังคับใช้กฎด้านล่าง คิ้วขมวดจนเป็นรูปอักษรชวน
ตอนนี้ข่าวลือเรื่องผู้อาวุโสสวีในสายนอกแพร่ไปทั่ว ต่อให้กดเท่าไหร่ก็เอาไม่อยู่จริง ๆ...