ซ่างกวนชิงจัดแจงเสร็จสิ้น เหนือบัลลังก์หยก สวี่เหยาพยักหน้าพึงพอใจ
เบื้องล่าง สตรีผู้กุมชะตาฟ้ากว่าสิบคนต่างฟังจนตะลึง สงใหญ่เบิกปากกว้าง แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“ท่านผู้อาวุโสซ่างกวน! ท่านเซียนจักรพรรดิ! หน้าที่เฝ้าประตูวังเซียนจักรพรรดิไม่มีการสับเปลี่ยนเวรเลยหรือขอรับ? ถึงขนาดนอนไม่ได้ด้วย? เง็กซุงทำไม่ไหวจริง ๆ ขอรับ!!!”
ร่างอ้วนกลมสั่นเทิ้ม ดวงตาเมล็ดถั่วเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและอาลัยอาวรณ์
พี่สวี!
ยังบอกว่ากับอาจารย์ของท่านสนิทกันนัก!
เง็กซุงต้องพลอยซวยไปกับท่านด้วยแล้ว!!
ซ่างกวนชิงสีหน้าเย็นชาเอ่ย: “ทำไม่ได้ก็ตัดมือทำตีนหมีซะ แล้วก็น้องหญิงทั้งหลาย เซียนจักรพรรดิมีคำสั่ง หากพวกนางเกียจคร้านละเลย ต้องรับโทษของวังเซียนจักรพรรดิเช่นกัน”
“แต่พวกนางวางใจได้ หากสาวใช้คนใช้ทำได้ดี ทำให้เซียนจักรพรรดิพอพระทัย เซียนจักรพรรดิจะชี้แนะการบำเพ็ญเพียรให้เป็นการส่วนตัว นี่คือวาสนาอันสูงสุดที่ผู้บำเพ็ญธรรมดาทั้งชาติหาได้ไม่”
สงใหญ่ยังคงคร่ำครวญด้วยความสิ้นหวัง เหล่าสตรีผู้กุมชะตาฟ้าสีหน้าซีดเผือด
“เซียวเซียว! เจ้าบ้าเนื้อ! บอกแล้วไงว่าอย่าเอื้อมกรงเล็บปีศาจไปทั่ว ดูสิ เจ้าหาพี่น้องมาให้ข้ามากมายขนาดนี้ อาจารย์เซียนจักรพรรดิของเจ้าไม่พอใจแล้วนะ!”
“เซียวเซียวเจ้างี่เง่า! ข้าจะต้องไปเป็นสาวใช้คนใช้ด้วยแล้ว!”
“อืออืออือ! ข้าต้องไปตัดแต่งต้นไม้ดอกไม้แล้ว!”
สตรีผู้กุมชะตาฟ้าทุกคนต่างโจมตีสวีเซียวเจ้างี่เง่า ที่หาเพื่อนร่วมเต๋ามากมาย จนไปโกรธอาจารย์เซียนจักรพรรดิเข้า
แต่พวกนางต่างคิดว่าตนกับสวีเซียวคือรักแท้ รักสุดหัวใจ หากมีเพียงนางคนเดียว เซียนจักรพรรดิคงไม่โกรธแน่นอน!