ศิษย์ในสำนักหมื่นปีศาจเซียนนับไม่ถ้วนหลั่งน้ำตาด้วยความตื่นเต้นยินดี
หลายปีที่มีสวีเซียวจอมมารอยู่นั้น ช่างเหมือนถูกทรมานในนรก!
ตอนนี้ดีแล้ว สวีเซียวจอมมารตายไปแล้ว ไม่มีวันกลับมาอีก!
และยังจะถูกตอนอีก!
เยส!!!!!!
ฟ้าดิน เหตุใดดวงตาของเจ้าจึงเฉียบคมนัก ลงโทษคนได้แม่นยำเหลือเกิน!!!
มั่วอู๋ฮวา ผู้ก้าวขึ้นสู่ขั้นไท่อี่ ถอนหายใจเบา ๆ "เวรกรรม...พึ่งจะเริ่มแอบมีความรักกับเจ้าหนุ่มนี่ได้ไม่นาน ยังไม่ทันได้เริ่มก็จะถูกตอนซะแล้ว...เรื่องแบบนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สวีเซียว หากถูกตอนแล้วก็อย่ากลับมาอีกเลย ข้าผู้อาวุโสรู้สึกอับอายเหลือเกิน..."
เทียนหลิงดวงตางดงามประกายปราดเปรื่อง "ถูกตอนจริง ๆ ด้วย สวีเซียว หากถูกตอนแล้วต้องพยายามกลับมาให้ได้นะ ข้าผู้อาวุโสยังต้องคุยเรื่องความรักกับเจ้าอย่างจริงจัง! ว่าไว้แล้วว่าจะให้ยาหยดเลือดนกฟีนิกซ์บรรพกาลแก่ข้าผู้อาวุโส ห้ามบอกปัดเด็ดขาด!"
กลุ่มหกคนเก็บยา "ฮัลโหล? หลงหมิงท่านผู้อาวุโสหรือ? หลังจากสวีเซียวถูกตอนแล้ว ยังไงก็ต้องไปช่วยวิงวอนขอชีวิตเจ้าหนุ่มนี่หน่อย ยังไงเขาก็เป็นเซียนบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเซียนของเรา! จะถูกตอนหรือไม่ถูกตอนก็ยังเป็นเซียนบุตร!"
ผู้อาวุโสขั้นจินเซียนทั้งหลาย "สำนักเซียนของเราในที่สุดก็สงบเสียที...ช่วงนี้ผู้อาวุโสสูงสุดแทบจะเสียสติ...โชคดีนัก..."
ผู้อาวุโสขั้นไท่อี่ทั้งหลาย "ข้ายังไม่ทันได้ยามาอมตะเลย! พี่สวีจะจบชีวิตซะแล้ว! จะถูกตอนซะแล้ว!!"
แม้ผู้อาวุโสสูงสุดและผู้อาวุโสทั่ว ๆ ไปจะยังพอคิดถึงทรัพยากรของสวีเซียวอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงเรื่องที่สวีเซียวจะถูกตอน ต่างพากันพยักหน้าด้วยความพอใจ